Moedige veldslag
RFC Doggen - KVV Schelde 1-3
RFCD trof afgelopen zondag een tegenstander op kruissnelheid: KVV Schelde. Schelde won zijn laatste zes wedstrijden en kwam bij de hekkensluiter een vervolg breien aan dat succesverhaal. Onze Doggies moesten het stellen zonder Bart C. die uiteraard het geboortefeestje van zijn tweede spruit niet wou missen. Youngsters Gil en Matthias waren geblesseerd en Andy VDM besloot met onmiddellijke ingang een einde te maken aan zijn spelerscarrière nadat hij een trainersaanbod kreeg in 4e provinciale. Wij wensen Andy veel succes! De ploeg moest dus dooreen geschud worden. Karel kwam terug uit schorsing. Steppe verving Bart. Ruben en Vonck kwamen in de plaats van Gil en Matthias. De wedstrijd was aangenaam om volgen waarbij een hoog tempo werd gespeeld op een terrein dat daags voordien werd omgeploegd door het tweede elftal. De bezoekers krijgen al vrij snel een unieke kans als de diepe spits alleen op Timo afgaat maar op onze goalie besluit. Een paar minuten later mag hij dat overdoen en probeert Timo te lobben. Timo kan echter de bal springend vangen. Aan de overkant is Doggen gevaarlijk via een vrije trap van Bart U. De beste kans van de thuisploeg komt er als Niels zijn turbo aanzet en met de bal in sneltempo de Scheldse defensie tegemoet gaat. Hij wacht echter iets te lang om in te spelen op Bruno en de bal is ook iets te hard. Hij had Bruno alleen richting doel kunnen lanceren, maar nu moest Bruno te ver uitwijken. Zijn aflegger leverde weinig op.Timo haalde nog een bal uit de korte bovenhoek, maar de derde kans van de bezoekende spits hing wel tegen de touwen. Hij kapte Bart uit en schoot met links in de korte hoek. De moeilijkste kans van de drie zet de kapitein van Schelde om en het staat verdiend 0-1.Het tempo ligt aardig hoog en gezien het zware veld vragen we ons af in hoeverre en hoelang Doggen dat kan volhouden. Bij de rust staat het slechts 0-1 en heeft Schelde verzuimd reeds de klus te klaren. Het tweede deel van de wedstrijd verzet de thuisploeg zich bijzonder moedig. Het verdient ook een pluim dat de ploeg niet als een pudding ineenstuikte en niet bezweek onder het opgelegde tempo van de bezoekers. We komen zelfs gevleid op gelijke hoogte als Bruno een actie afmaakt door de bal in de verste hoek laag in doel te trappen: 1-1.Onze Doggies geven zich nu volledig en ook de bezoekers geven zich niet gewonnen. Timo keept vrijwel uitstekend als hij opnieuw een doelrijpe kans teniet maakt met een ferme voetveeg. Doggen krijgt nog een kans als de weg op rechts open ligt. De bal wordt voorgezet, maar kan Ruben niet bereiken. Sam komt Vonck vervangen en Jensken komt in de plaats van Niels. De bezoekers kunnen toch nog afstand nemen van Doggen als een vrije trap vanop links laag richting eerste paal wordt gezet. Een Scheldenaar loopt over de bal en het leer wordt in doel verlengd: 1-2. Doggen geeft zich nog niet gewonnen, maar vijf minuten voor tijd valt het doek als we bij een vrije trap voor onze geelhemden zien dat Timo mee naar voren holt. Op zich is daar niks mis mee, al frons ik wel de wenkbrauwen als je dan ziet dat twee veldspelers niet mee in het pak gaan. Ofwel ga je met zijn allen ofwel niet, maar twee veldspelers niet en een doelman wel…begrijpen wie begrijpen kan. De bezoekers onderscheppen de voorzet en klaren de klus met een snelle counter. De afwerking in een gapende en lege doelmond is waarschijnlijk het gemakkelijkste doelpunt van de bezoeker ooit.We onthouden de fighting spirit van het team tegen een ploeg in vorm, de fysieke paraatheid die heel wat spelers konden voorleggen en de prima reddingen van Timo. Tot onze verbazing en teleurstelling horen we echter dat onze buren met de billen bloot gaan tegen Moorsel en dat Tenstar Melle een punt pakt thuis tegen Edeboys. Het kalf lijkt nu echt wel verdronken. De twee volgende matchen zullen die waarschijnlijkheid ofwel omzetten in zekerheid, ofwel de hoop op een mirakel doen opflakkeren. Want met een 6 op 6 de thuismatch tegen Moortsele aanvatten kan de andere staartploegen misschien toch nog enige ongerustheid bezorgen. Hoop doet leven.
Epoloog - Marketingtechnieken op RFC Doggen. Het tafereel speelde zich af vorige donderdag. Een handvol spelers waagde zich aan wat flessen 'cavia'. Na de zachte bubbels stelde Bette voor om een fles Brut uit te proberen. Deze zou minder lekker zijn. De experimenteerders hapten toe en moesten ook daadwerkelijk toegeven dat het goedje minder lekker was. Toen ze na het ledigen van de fles opnieuw eentje wilden bestellen van de lekkerste soort wisten Gerarda en Bette te vertellen dat die op was: 'Cavia iacta est'.
75 minuten verdienstelijk
Edeboys - RFC Doggen 5-0
Vorig weekend pakte RFCD zijn eerste driepunter van het seizoen en werd de 'moral' eindelijk eens opgekrikt. Die overwinning moest voor een boost gaan zorgen voor de rest van de competitie. In dat opzicht was het jammer dat het eerstvolgend duel een uitwedstrijd bij de tweede in de stand betrof. Een titelkandidaat dus die onze Doggies zeker geen cadeautjes zou doen. Karel was geschorst en Jeroen viel uit de selectie. Ben en Gil mochten starten na hun prima invalbeurt bij de match tegen Oordegem.De eerste helft is de thuisploeg de beter voetballende ploeg, maar het verschil tussen de nummer 2 en het nummer laatst is niet zo groot dan de rangschikking zou doen vermoeden. RFCD verweert zich moedig. Al moet na het openingskwartier centraal achterin bijgesleuteld worden omdat we daar bij aanvang van de wedstrijd een beetje teveel ruimte weggaven. Doggen laat uiteraard de thuisploeg komen en zet pas van aan de middenlijn wat druk naar voren. De thuisploeg wordt een aantal keer voor buitenspel afgevlagd waar de thuissupporters het niet geheel eens mee waren. Mijn astigmatische ogen en door mijn positionele onkunde (ik koos zowaar om aan de aanvalskant van Doggen te staan) kon ik de supporteronvrede bevestigen noch weglachen.De thuisploeg verzamelt een aantal kansen waarbij het gevaar bijna altijd vanop hun rechterkant komt. een snellerd haalt daar een drietal keer onze achterlijn, maar vindt geen enkele keer een aanspeelpunt. Wanneer de bal dan wel eens centraal geraakt, draait de thuisspits goed van zijn man weg, maar knalt de bal hard in het midden van het doel. Timo is echter bij de pinken om met de vingertoppen (dus ook wijsvingers, middenvingers en ringvingers incluis) over de lat te tikken. 'Tikkenfingers' van Timo, heerlijk van Mora.Doggen zet daar een staalharde vrije trap van Tom tegenover die door de doelman wordt geweerd. Het ziet er naar uit dat we de rust gaan halen zonder averij op te lopen. In tegendeel, bijna komen we op voorsprong als Balaben als een wilde achter een diepe bal richting linkerhoek aanloopt. De thuisdoelman is even het noorden kwijt en komt en wacht en bedenkt zich dan. Balaben krijgt een geniale ingeving van moeder Gods en knalt vanuit scherpe hoek en buiten de zestien de bal over de goalie. Het leer botst nog voor de doellijn en tikt dan de onderkant van de deklat aan. Dikke pech! Had Francky Deboosere geen vriesweer gegeven die nacht was de bal tegen de touwen gebotst!Na de koffie hopen we dat onze Doggies nog lang stand kunnen houden en dan weet je maar nooit natuurlijk. Er zijn spijitig genoeg wel teveel spelers die onder hun niveau van de week voordien presteren. Onze youngsters ondervinden nu aan de lijve dat de betere ploegen uit de reeks toch nog dat tikkeltje sterker zijn. Het is echter weer zo jammer dat we door wat 'ongeluk' toch op achterstand komen. Bart C. moet uitstappen naar rechts als Bram zijn duel verliest. De bal wordt doorgetikt in de zestien. De thuisspeler kan vanuit scherpe hoek nog voorzetten en ziet zijn bal dan over Timo in doel vallen aan de tweede staak: 1-0.De score wordt verdubbeld en dan krijgen we nog even hoop als Benny (de bal weliswaar) tegen de binnenkant van de paal kopt. De hoop is echter snel vervlogen als het kort nadien 3-0 wordt. Onze Doggies proberen de bakens nog te verzetten, maar de ruimte die daarbij wordt weggegeven doet de thuisploeg alleen maar watertanden. Zij profiteren optimaal van de ruimte die Doggen weggeeft en maken er nog 5-0 van. Een overdreven score die we hadden kunnen vermijden als de organisatie de volledige wedstrijd had blijven staan. 1-0, 3-0 of 5-0 je koopt er niks mee, maar het oplapwerk achteraf is toch minder groot als je slechts 2-0 verliest van een ploeg die sowieso beter is.Er komen nu twee thuiswedstrijden aan. Schelde lijkt afgaand op de uitslagen op kruissnelheid en wordt alweer een moeilijke dobber. Nadien komt Moorsel op bezoek en gaan we naar T. Melle. Twee wedstrijden waar er punten te rapen vallen. Hopelijk vissen we niet achter het net en kunnen we op maandag 6 februari nog steeds dromen van een verder verblijf in derde prov. Ik duim er voor!
Epoloog - Marie wou na de match zondag snel huiswaarts keren, maar Meuter had er geen oren naar! Die van Marie daarentegen stonden fel aangezwollen. Hopelijk geen neveneffect van de vlaai die ze uitgedeeld had. Zou ze er eentje rond haar oren gekregen hebben?
EINDELIJK!
RFC Doggen - Oordegem 3-2
Een nieuw jaar brengt nieuwe moed en FC Doggen dat zich in 2012 dus echt Royal FC Doggen mag noemen, trof voor de eerste wedstrijd in 2012 Oordegem. In de heenronde werd een puntje meegepikt en er is sindsdien uiteraard heel wat gebeurd. Doggen was nog steeds op zoek naar een eerste overwinning tijdens dit kampioenschap en hoopte dat kalenderjaar 2012 wat meer geluk en voetbalvreugde met zich mee bracht. Stijn en Niels waren geschorst. Matthias begon centraal en Sam (voor het eerst dit seizoen als mijn geheugen mij niet in de steek laat) speelde rechtsbuiten. Balaben was terug uit blessure (en Barbados) en zat op de bank. We komen hier later op terug in onze beroemde 'epoloog'.
Doggen begon vrank en vrij aan de wedstrijd en de hoofdjes waren opnieuw fris na de korte winterstop. De partij was amper op gang getrapt (door Marieken zowaar) of Matthias stuurde Bart Uyttersprot op links diep. Deze ging met de bal aan de haal en had de boulevard richting doel open liggen. Het was mij dan ook een raadsel waarom hij net buiten de zestien de bal trachtte opzij te leggen en het leer in de voeten van een bezoeker speelde. Vaker is het omgekeerd, maar deze kans was echt groter dan ze leek. Later zal Matthias nogmaals een één-twee opzetten, maar het is Jeroen die in buitenspelpositie met de bal aan de haal gaat. De laatste speelde een zeer ongelukkige wedstrijd en leek wel schaatsschoeisel om de voeten te hebben. De bezoekers probeerden het voornamelijk langs hun rechterkant, alwaar een snelheidsduivel Karel telkens op de proef stelde. Het was één keer heel close toen hij de rechthoek in liep, Timo heel eventjes twijfelde maar dan toch uitkwam en dan toch prima in de baan van de bal ging liggen. De bezoekers kregen ook een vrije trap die afgeweken werd op de muur en over doel zeilde.
Bij Doggen mocht publiekslieveling, charmezanger en vrijgezel (maar voor hoe lang nog gezien zijn populariteit!) Balaben al na twintig minuten zijlijntjes trekken. Weinig later werd Bruno diep gestuurd en hij werkte uitstekend af: 1-0! We komen niet voor het eerst op voorsprong dit seizoen en dan is het altijd bang afwachten hoe het spelbeeld daardoor beïnvloed zal worden. Doggen krabbelt gelukkig niet massaal terug al staat Bruno soms wel heel laag te voetballen en achter de twee centrale middenvelders. Een goeie 5 minuten voor rust komt Balaben dan Jeroen uit zijn lijden verlossen.
Onze Doggies halen de rust met het kleinste verschil en wij testen de nieuwe drankjetons in de kantine en wisselen onze 3x 17 met het 21-spel. Drie pintjes aan 2,50 euro stuk rekent mijn collega toeschouwer uit en berekent dat dat 3x 1,60 per pint is + 0,90 eurocent 'trekplezier'. Dat hoeft verder geen commentaar…
De tweede helft zien we dat Gil Sam is komen vervangen op de flank en dat zal later geen slechte wissel blijken te zijn. Doggen is de betere ploeg doordat het vooral de betere kansen laat optekenen. Kapitein Karel mist op een hoekschop een niet te missen kopbal. Van aan de kleine rechthoek slaagt hij er in volledig vrijstaand het leer over doel te koppen. Zijn uitleg achteraf ten spijt (struikel + hoofd recht beweging) kon hij lachend toegeven dat er eigenlijk geen excuus is, maar toch (en hij herhaalt "struikel-hoofd recht beweging")
Het wordt dan toch verdiend 2-0 als Gil wordt diep gestuurd en de bal opzij legt voor Bruno. Ik dacht alweer dat de bal te snel opzij werd gelegd zoals in d eeerste helft, maar dit keer bereikte de bal wel zijn bestemming en Bruno trof voor de tweede keer raak! De eerste dubbele voorsprong van het sezoen? Ik dacht het wel! Dat gaan we toch niet meer laten liggen?! Weinig later is het Ben die alleen op doel mag gaan, maar hij negeert Gil naast hem en omspeelt de keeper. De bal is echter te ver en te hard en Ben moet zich reppen om het leer nog op de achterlijn te stoppen. Hij kapt nog naar binnen dan, maar zijn schotje gaat voorlangs naast. Hier had de wedstrijd beslist moeten zijn. Dubbel zo pijnlijk namelijk als we kort daarna een tegentreffer incasseren. Bart Callebaut wil uitvoetballen op links aan de rand van de zestien. Karel vraagt de bal en Bart speelt hem naar binnen terug. Bijna nooit een goed idee om een bal lateraal naar binnen te spelen in het eigen strafschopgebied en dat bleek ook nu het geval. Een bezoeker ontfutselt Karel de bal en de bal verdwijnt hoog in doel: 2-1. Het zal toch niet…
De bezoekers hebben dan al alles op alles gezet en een torentje voorin geposteerd. Deze kerel leek weinig zin te hebben net voor hij moest invallen en probeerde nog zijn trainer te overtuigen om niet te moeten invallen, maar eens diep in de spits bleek het wel een wapen. De bezoekers gingen nu alle Beltona's naar voor pompen. Gil was aan d eoverkant wel heel bedrijvig en werd al eens foutief onderuit gehaald. Gil had de rechthoek kunnen induiken in die fase. Toch zag de scheids geen graten in een geel karton. Weinig later kan hij niet anders dan strafschop fluiten als Gil opnieuw onder het gras wordt gestopt. Bruno neemt zijn verantwoordelijkheid en schiet de bal hoog binnen: 3-1 en we zijn gerust. Zeker als een Oordegemenaar zijn tweede schel kaas onder de neus krijgt geduwd voor een te late tackle. Gil was dus mee beslissend door een assist en een afgedwongen strafschop. Ook nog een pluim voor Matthias die heel sterk speelde en enkel op het einde wat wegviel en Bart C. die als een beer stond te verdedigen en nadien in de kantine als een leeuw in de drank vloog. Toch wordt het nog bibberen als de 3-2 uit de lucht valt en er nog twee minuten te spelen zijn. Alle doemscenario's uit 2011 en de eerste seizoenshelft komen nog eens naar boven. Zeker wanneer in de slotseconden Oordegem een vrije trap krijgt vanop links. De bal vertrekt hoog en richting verste paal en iedereen ziet meteen dat dat wel eens een 'close call' zou kunnen worden. Timo streelt de bal nog lichtjes met de vingertoppen en het leer spat uiteen op de dwarsligger. De rebound wordt gelukkig hoog over geknald. De ref beslist meteen af te fluiten en de eerste overwinning van het seizoen (en van 2012) is binnen!
E I N D E L I J K !!!
De weinigen die nog in het behoud geloofden krijgen wat meer hoop en misschien komen er een paar bij. De weg is echter nog zeer lang en uiterst moeilijk. Laat ons daarom kort en krachtig genieten van de prima start in 2012. Nu komen er echter twee kleppers aan. Edeboys staat 2e en Schelde is de ploeg in vorm zo lijkt het. Willen we het mirakel verwezenlijken zou je toch één keer moeten kunnen winnen om dan nadien aan levensbelangrijke confrontaties (Moorsel en T. Melle) te komen. Tot zover het rekenwerk. Beste wensen aan alle lezers en volgers. Hopelijk blijft u ook dit jaar een fijn en talrijk publiek!
Epoloog – Balaben is terug uit blessure. Zondag zat hij dus op de bank. Toen men hem vroeg hoe lang hij was uit geweest, begon Ben te blozen en stilletjes gaf hij toe tot 1 u. terwijl B. Uyttersprot enkel wou weten hoe lang zijn blessure hem aan de kant heeft gehouden. Teamverzorger Meutrix heeft tijdens de winterstop niet stil gezeten. tijdens de voorbereiding van onze alomgekende Kerstcross wist hij tot twee keer toe een uitspraak over zijn lippen te krijgen die in aanmerking komt voor 'citaat van het jaar'. Eerst kon iedereen smakelijk lachen toen hij vroeg of iemand een 'houten kachel' had. Nadien lag iedereen op de grond toen hij de nieuwste vlam van een speler beschreef als 'geen mas misken'.
RFCD trof afgelopen zondag een tegenstander op kruissnelheid: KVV Schelde. Schelde won zijn laatste zes wedstrijden en kwam bij de hekkensluiter een vervolg breien aan dat succesverhaal. Onze Doggies moesten het stellen zonder Bart C. die uiteraard het geboortefeestje van zijn tweede spruit niet wou missen. Youngsters Gil en Matthias waren geblesseerd en Andy VDM besloot met onmiddellijke ingang een einde te maken aan zijn spelerscarrière nadat hij een trainersaanbod kreeg in 4e provinciale. Wij wensen Andy veel succes! De ploeg moest dus dooreen geschud worden. Karel kwam terug uit schorsing. Steppe verving Bart. Ruben en Vonck kwamen in de plaats van Gil en Matthias. De wedstrijd was aangenaam om volgen waarbij een hoog tempo werd gespeeld op een terrein dat daags voordien werd omgeploegd door het tweede elftal. De bezoekers krijgen al vrij snel een unieke kans als de diepe spits alleen op Timo afgaat maar op onze goalie besluit. Een paar minuten later mag hij dat overdoen en probeert Timo te lobben. Timo kan echter de bal springend vangen. Aan de overkant is Doggen gevaarlijk via een vrije trap van Bart U. De beste kans van de thuisploeg komt er als Niels zijn turbo aanzet en met de bal in sneltempo de Scheldse defensie tegemoet gaat. Hij wacht echter iets te lang om in te spelen op Bruno en de bal is ook iets te hard. Hij had Bruno alleen richting doel kunnen lanceren, maar nu moest Bruno te ver uitwijken. Zijn aflegger leverde weinig op.Timo haalde nog een bal uit de korte bovenhoek, maar de derde kans van de bezoekende spits hing wel tegen de touwen. Hij kapte Bart uit en schoot met links in de korte hoek. De moeilijkste kans van de drie zet de kapitein van Schelde om en het staat verdiend 0-1.Het tempo ligt aardig hoog en gezien het zware veld vragen we ons af in hoeverre en hoelang Doggen dat kan volhouden. Bij de rust staat het slechts 0-1 en heeft Schelde verzuimd reeds de klus te klaren. Het tweede deel van de wedstrijd verzet de thuisploeg zich bijzonder moedig. Het verdient ook een pluim dat de ploeg niet als een pudding ineenstuikte en niet bezweek onder het opgelegde tempo van de bezoekers. We komen zelfs gevleid op gelijke hoogte als Bruno een actie afmaakt door de bal in de verste hoek laag in doel te trappen: 1-1.Onze Doggies geven zich nu volledig en ook de bezoekers geven zich niet gewonnen. Timo keept vrijwel uitstekend als hij opnieuw een doelrijpe kans teniet maakt met een ferme voetveeg. Doggen krijgt nog een kans als de weg op rechts open ligt. De bal wordt voorgezet, maar kan Ruben niet bereiken. Sam komt Vonck vervangen en Jensken komt in de plaats van Niels. De bezoekers kunnen toch nog afstand nemen van Doggen als een vrije trap vanop links laag richting eerste paal wordt gezet. Een Scheldenaar loopt over de bal en het leer wordt in doel verlengd: 1-2. Doggen geeft zich nog niet gewonnen, maar vijf minuten voor tijd valt het doek als we bij een vrije trap voor onze geelhemden zien dat Timo mee naar voren holt. Op zich is daar niks mis mee, al frons ik wel de wenkbrauwen als je dan ziet dat twee veldspelers niet mee in het pak gaan. Ofwel ga je met zijn allen ofwel niet, maar twee veldspelers niet en een doelman wel…begrijpen wie begrijpen kan. De bezoekers onderscheppen de voorzet en klaren de klus met een snelle counter. De afwerking in een gapende en lege doelmond is waarschijnlijk het gemakkelijkste doelpunt van de bezoeker ooit.We onthouden de fighting spirit van het team tegen een ploeg in vorm, de fysieke paraatheid die heel wat spelers konden voorleggen en de prima reddingen van Timo. Tot onze verbazing en teleurstelling horen we echter dat onze buren met de billen bloot gaan tegen Moorsel en dat Tenstar Melle een punt pakt thuis tegen Edeboys. Het kalf lijkt nu echt wel verdronken. De twee volgende matchen zullen die waarschijnlijkheid ofwel omzetten in zekerheid, ofwel de hoop op een mirakel doen opflakkeren. Want met een 6 op 6 de thuismatch tegen Moortsele aanvatten kan de andere staartploegen misschien toch nog enige ongerustheid bezorgen. Hoop doet leven.
Epoloog - Marketingtechnieken op RFC Doggen. Het tafereel speelde zich af vorige donderdag. Een handvol spelers waagde zich aan wat flessen 'cavia'. Na de zachte bubbels stelde Bette voor om een fles Brut uit te proberen. Deze zou minder lekker zijn. De experimenteerders hapten toe en moesten ook daadwerkelijk toegeven dat het goedje minder lekker was. Toen ze na het ledigen van de fles opnieuw eentje wilden bestellen van de lekkerste soort wisten Gerarda en Bette te vertellen dat die op was: 'Cavia iacta est'.
Edeboys - RFC Doggen 5-0
Vorig weekend pakte RFCD zijn eerste driepunter van het seizoen en werd de 'moral' eindelijk eens opgekrikt. Die overwinning moest voor een boost gaan zorgen voor de rest van de competitie. In dat opzicht was het jammer dat het eerstvolgend duel een uitwedstrijd bij de tweede in de stand betrof. Een titelkandidaat dus die onze Doggies zeker geen cadeautjes zou doen. Karel was geschorst en Jeroen viel uit de selectie. Ben en Gil mochten starten na hun prima invalbeurt bij de match tegen Oordegem.De eerste helft is de thuisploeg de beter voetballende ploeg, maar het verschil tussen de nummer 2 en het nummer laatst is niet zo groot dan de rangschikking zou doen vermoeden. RFCD verweert zich moedig. Al moet na het openingskwartier centraal achterin bijgesleuteld worden omdat we daar bij aanvang van de wedstrijd een beetje teveel ruimte weggaven. Doggen laat uiteraard de thuisploeg komen en zet pas van aan de middenlijn wat druk naar voren. De thuisploeg wordt een aantal keer voor buitenspel afgevlagd waar de thuissupporters het niet geheel eens mee waren. Mijn astigmatische ogen en door mijn positionele onkunde (ik koos zowaar om aan de aanvalskant van Doggen te staan) kon ik de supporteronvrede bevestigen noch weglachen.De thuisploeg verzamelt een aantal kansen waarbij het gevaar bijna altijd vanop hun rechterkant komt. een snellerd haalt daar een drietal keer onze achterlijn, maar vindt geen enkele keer een aanspeelpunt. Wanneer de bal dan wel eens centraal geraakt, draait de thuisspits goed van zijn man weg, maar knalt de bal hard in het midden van het doel. Timo is echter bij de pinken om met de vingertoppen (dus ook wijsvingers, middenvingers en ringvingers incluis) over de lat te tikken. 'Tikkenfingers' van Timo, heerlijk van Mora.Doggen zet daar een staalharde vrije trap van Tom tegenover die door de doelman wordt geweerd. Het ziet er naar uit dat we de rust gaan halen zonder averij op te lopen. In tegendeel, bijna komen we op voorsprong als Balaben als een wilde achter een diepe bal richting linkerhoek aanloopt. De thuisdoelman is even het noorden kwijt en komt en wacht en bedenkt zich dan. Balaben krijgt een geniale ingeving van moeder Gods en knalt vanuit scherpe hoek en buiten de zestien de bal over de goalie. Het leer botst nog voor de doellijn en tikt dan de onderkant van de deklat aan. Dikke pech! Had Francky Deboosere geen vriesweer gegeven die nacht was de bal tegen de touwen gebotst!Na de koffie hopen we dat onze Doggies nog lang stand kunnen houden en dan weet je maar nooit natuurlijk. Er zijn spijitig genoeg wel teveel spelers die onder hun niveau van de week voordien presteren. Onze youngsters ondervinden nu aan de lijve dat de betere ploegen uit de reeks toch nog dat tikkeltje sterker zijn. Het is echter weer zo jammer dat we door wat 'ongeluk' toch op achterstand komen. Bart C. moet uitstappen naar rechts als Bram zijn duel verliest. De bal wordt doorgetikt in de zestien. De thuisspeler kan vanuit scherpe hoek nog voorzetten en ziet zijn bal dan over Timo in doel vallen aan de tweede staak: 1-0.De score wordt verdubbeld en dan krijgen we nog even hoop als Benny (de bal weliswaar) tegen de binnenkant van de paal kopt. De hoop is echter snel vervlogen als het kort nadien 3-0 wordt. Onze Doggies proberen de bakens nog te verzetten, maar de ruimte die daarbij wordt weggegeven doet de thuisploeg alleen maar watertanden. Zij profiteren optimaal van de ruimte die Doggen weggeeft en maken er nog 5-0 van. Een overdreven score die we hadden kunnen vermijden als de organisatie de volledige wedstrijd had blijven staan. 1-0, 3-0 of 5-0 je koopt er niks mee, maar het oplapwerk achteraf is toch minder groot als je slechts 2-0 verliest van een ploeg die sowieso beter is.Er komen nu twee thuiswedstrijden aan. Schelde lijkt afgaand op de uitslagen op kruissnelheid en wordt alweer een moeilijke dobber. Nadien komt Moorsel op bezoek en gaan we naar T. Melle. Twee wedstrijden waar er punten te rapen vallen. Hopelijk vissen we niet achter het net en kunnen we op maandag 6 februari nog steeds dromen van een verder verblijf in derde prov. Ik duim er voor!
Epoloog - Marie wou na de match zondag snel huiswaarts keren, maar Meuter had er geen oren naar! Die van Marie daarentegen stonden fel aangezwollen. Hopelijk geen neveneffect van de vlaai die ze uitgedeeld had. Zou ze er eentje rond haar oren gekregen hebben?
EINDELIJK!
RFC Doggen - Oordegem 3-2
Doggen begon vrank en vrij aan de wedstrijd en de hoofdjes waren opnieuw fris na de korte winterstop. De partij was amper op gang getrapt (door Marieken zowaar) of Matthias stuurde Bart Uyttersprot op links diep. Deze ging met de bal aan de haal en had de boulevard richting doel open liggen. Het was mij dan ook een raadsel waarom hij net buiten de zestien de bal trachtte opzij te leggen en het leer in de voeten van een bezoeker speelde. Vaker is het omgekeerd, maar deze kans was echt groter dan ze leek. Later zal Matthias nogmaals een één-twee opzetten, maar het is Jeroen die in buitenspelpositie met de bal aan de haal gaat. De laatste speelde een zeer ongelukkige wedstrijd en leek wel schaatsschoeisel om de voeten te hebben. De bezoekers probeerden het voornamelijk langs hun rechterkant, alwaar een snelheidsduivel Karel telkens op de proef stelde. Het was één keer heel close toen hij de rechthoek in liep, Timo heel eventjes twijfelde maar dan toch uitkwam en dan toch prima in de baan van de bal ging liggen. De bezoekers kregen ook een vrije trap die afgeweken werd op de muur en over doel zeilde.
Bij Doggen mocht publiekslieveling, charmezanger en vrijgezel (maar voor hoe lang nog gezien zijn populariteit!) Balaben al na twintig minuten zijlijntjes trekken. Weinig later werd Bruno diep gestuurd en hij werkte uitstekend af: 1-0! We komen niet voor het eerst op voorsprong dit seizoen en dan is het altijd bang afwachten hoe het spelbeeld daardoor beïnvloed zal worden. Doggen krabbelt gelukkig niet massaal terug al staat Bruno soms wel heel laag te voetballen en achter de twee centrale middenvelders. Een goeie 5 minuten voor rust komt Balaben dan Jeroen uit zijn lijden verlossen.
Onze Doggies halen de rust met het kleinste verschil en wij testen de nieuwe drankjetons in de kantine en wisselen onze 3x 17 met het 21-spel. Drie pintjes aan 2,50 euro stuk rekent mijn collega toeschouwer uit en berekent dat dat 3x 1,60 per pint is + 0,90 eurocent 'trekplezier'. Dat hoeft verder geen commentaar…
De tweede helft zien we dat Gil Sam is komen vervangen op de flank en dat zal later geen slechte wissel blijken te zijn. Doggen is de betere ploeg doordat het vooral de betere kansen laat optekenen. Kapitein Karel mist op een hoekschop een niet te missen kopbal. Van aan de kleine rechthoek slaagt hij er in volledig vrijstaand het leer over doel te koppen. Zijn uitleg achteraf ten spijt (struikel + hoofd recht beweging) kon hij lachend toegeven dat er eigenlijk geen excuus is, maar toch (en hij herhaalt "struikel-hoofd recht beweging")
Het wordt dan toch verdiend 2-0 als Gil wordt diep gestuurd en de bal opzij legt voor Bruno. Ik dacht alweer dat de bal te snel opzij werd gelegd zoals in d eeerste helft, maar dit keer bereikte de bal wel zijn bestemming en Bruno trof voor de tweede keer raak! De eerste dubbele voorsprong van het sezoen? Ik dacht het wel! Dat gaan we toch niet meer laten liggen?! Weinig later is het Ben die alleen op doel mag gaan, maar hij negeert Gil naast hem en omspeelt de keeper. De bal is echter te ver en te hard en Ben moet zich reppen om het leer nog op de achterlijn te stoppen. Hij kapt nog naar binnen dan, maar zijn schotje gaat voorlangs naast. Hier had de wedstrijd beslist moeten zijn. Dubbel zo pijnlijk namelijk als we kort daarna een tegentreffer incasseren. Bart Callebaut wil uitvoetballen op links aan de rand van de zestien. Karel vraagt de bal en Bart speelt hem naar binnen terug. Bijna nooit een goed idee om een bal lateraal naar binnen te spelen in het eigen strafschopgebied en dat bleek ook nu het geval. Een bezoeker ontfutselt Karel de bal en de bal verdwijnt hoog in doel: 2-1. Het zal toch niet…
De bezoekers hebben dan al alles op alles gezet en een torentje voorin geposteerd. Deze kerel leek weinig zin te hebben net voor hij moest invallen en probeerde nog zijn trainer te overtuigen om niet te moeten invallen, maar eens diep in de spits bleek het wel een wapen. De bezoekers gingen nu alle Beltona's naar voor pompen. Gil was aan d eoverkant wel heel bedrijvig en werd al eens foutief onderuit gehaald. Gil had de rechthoek kunnen induiken in die fase. Toch zag de scheids geen graten in een geel karton. Weinig later kan hij niet anders dan strafschop fluiten als Gil opnieuw onder het gras wordt gestopt. Bruno neemt zijn verantwoordelijkheid en schiet de bal hoog binnen: 3-1 en we zijn gerust. Zeker als een Oordegemenaar zijn tweede schel kaas onder de neus krijgt geduwd voor een te late tackle. Gil was dus mee beslissend door een assist en een afgedwongen strafschop. Ook nog een pluim voor Matthias die heel sterk speelde en enkel op het einde wat wegviel en Bart C. die als een beer stond te verdedigen en nadien in de kantine als een leeuw in de drank vloog. Toch wordt het nog bibberen als de 3-2 uit de lucht valt en er nog twee minuten te spelen zijn. Alle doemscenario's uit 2011 en de eerste seizoenshelft komen nog eens naar boven. Zeker wanneer in de slotseconden Oordegem een vrije trap krijgt vanop links. De bal vertrekt hoog en richting verste paal en iedereen ziet meteen dat dat wel eens een 'close call' zou kunnen worden. Timo streelt de bal nog lichtjes met de vingertoppen en het leer spat uiteen op de dwarsligger. De rebound wordt gelukkig hoog over geknald. De ref beslist meteen af te fluiten en de eerste overwinning van het seizoen (en van 2012) is binnen!
Epoloog – Balaben is terug uit blessure. Zondag zat hij dus op de bank. Toen men hem vroeg hoe lang hij was uit geweest, begon Ben te blozen en stilletjes gaf hij toe tot 1 u. terwijl B. Uyttersprot enkel wou weten hoe lang zijn blessure hem aan de kant heeft gehouden. Teamverzorger Meutrix heeft tijdens de winterstop niet stil gezeten. tijdens de voorbereiding van onze alomgekende Kerstcross wist hij tot twee keer toe een uitspraak over zijn lippen te krijgen die in aanmerking komt voor 'citaat van het jaar'. Eerst kon iedereen smakelijk lachen toen hij vroeg of iemand een 'houten kachel' had. Nadien lag iedereen op de grond toen hij de nieuwste vlam van een speler beschreef als 'geen mas misken'.
Pijnlijk verlies op slotspeeldag heenronde
Azalea - RFC Doggen 9-0
Deze keer een ultrakort verslag omdat de uitslag weinig uitleg nodig heeft. Ik had amper mijn zitplaatsje afgestoft of het stond al 1-0. Na nog geen 20 minuten was het al 4-0 en het gezegde van het pakje boter was meer dan op zijn plaats. Bart C. ontsnapte nog aan rood (geel en dus geschorst volgend weekend). Bij de rust stond het 6-0 en viel ons enkel op dat er in 'Azaleza' (zoals op hun scorebord staat) twee konijnen rondlopen. Een rossig exemplaar dat aan de ingang rondliep en nog eentje met rugnummer 4. In al zijn wijsheid en maturiteit vond hij het nodig de Doggensupporters uit te dagen.
Na 90 minuten stond te bijzonder pijnlijke eindstand op het bord 9-0. De vier geschorsten en twee geblesseerden zijn slechts een half excuus voor deze blamage. Misschien kan de winterstop de hoofdjes eens leeg maken en nieuwe moed richting Resschebeke blazen. Anders wordt het nog een heel lange tweede seizoenshelft.
Doggen kan geen vuist maken
RFC Doggen - Gijzenzele 1-2
Na de zeer zwakke partij op C. Melle moest RFCD thuis aan de bak tegen Voorwaarts Gijzenzele. De bezoekers kenden een supersterke seizoensstart, maar waren met een 1 op 18 gezakt tot de middenmoot van 3e B. Doggen bengelt zoals geweten nog steeds helemaal onderaan en hopelijk vindt het opnieuw zijn fighting spirit. Bruno was geschorst en was bovendien toch niet inzetbaar wegens '$peen in the a$$'. De arme man dronk zondag zenuwachtig een pintje in afwachting van een (pijnlijke?) chirurgische ingreep op maandag. Steen was er wel opnieuw bij. Daan is nog steeds (opnieuw) gekwetst. Verder starten we aan de partij met een zevental basisspelers waarvoor er geelgevaar heerst. Aanvankelijk vrezen we dat slechts een handvol supporters deze partij zullen bijwonen, maar het moet gezegd: Gijzenzele is, in tegenstelling tot zijn Gentsche concullega's een ploeg die wel wat volk op de been brengt.
De bezoekers starten het best en proberen RFCD meteen bij de keel te grijpen en terug te dringen op eigen helft. Een eerste kans is al meteen bijna raak, maar de halve volley vliegt tegen de binnenkant van de paal. Doggen komt een eerste keer in de buurt van de bezoekende goalie als Jeroen op doel schiet. Het schot wordt echter afgeblokt en de herneming door Tom (dacht ik toch) vliegt over. Na twintig minuten wordt Steen in de zestien aangeraakt en hij gaat met veel kabaal liggen: terechte (lichte) strafschop en Vonck zet hem zonder al te veel overschot om: 1-0. Zonder echt goed spel staan de Doggies op voorsprong en misschien zal het op die manier dan wel eens lukken. De linkerflank van de bezoekers had zich dan al positief laten opmerken. Hij ging een paar keer gezwind over Karel (figuurlijk uiteraard), maar steeds werd de actie niet beslissend afgesloten. We menen de rust te mogen ingaan met een voorsprong als de gelijkmaker dan toch nog valt. Timo duwt en voorzet vanop rechts pal in de voeten van een 'Gijzelaar' en deze frommelt de bal tegen de netten: 1-1 en een kaakslag vlak voor rust.
We zijn amper buiten en op onze favoriete stek als de bezoekers aan de leiding komen. Ruben trapt een bal langs de lijn in de buik van Steen. Zijn belager gaat er mee aan de haal en zet voor richting tweede paal. Bram mist zijn interceptie en de doelpuntenmaker van vlak voor rust scoort zijn 2e en Doggen staat alweer in het krijt. Voor rust hadden Bram en Tom al een geel karton gekregen en zij zijn bijgevolg geschorst voor de laatste partij van de heenronde. Als ook Niels geel krijgt, voegt zich een derde speler aan dat lijstje toe.
RFCD kan nauwelijks een vuist maken en het zijn de bezoekers die de beste kansen hebben. Ze vergeten het echter helemaal af te maken en blijven zo toch ongerust aftellen naar het einde van de wedstrijd. Matthias en Gil komen nog Ruben en Jeroen vervangen, maar ook zij kunnen de bezoekers nooit echt in verlegenheid brengen. Niels krijgt dan nog een domme, maar lichte tweede geel en moet de kleedkamers opzoeken. Na de partij zal Stijn ook nog verhaal halen bij de ref waarop hij ook nog geel en rood onder de neus geduwd krijgt. Stijn is eveneens geschorst voor de match op Azalea. 4 spelers die er niet zullen bij zijn en de kern was al niet al te breed. De kans aan de jeugd? En ook aan de coach? Die op zaterdag nog eens aantrad met het tweede elftal en 3x wist te scoren en zoonlief 2x. Ook al iets wat niet alle weken op de Belgische voetbalvelden te beleven valt!
epoloog – beeld van de week: Komende van d ekantine en ons lokaal maken we op weg naar "adfandam" (uitspraak op zen Gerarda's) een fritstop bij Frituur Bergop. Balaben riskeet zich aan een pakje met stoofvlees en potje tartaar. Met een arm in schouderverband worstelt hij de hete frieten naar binnen. Binnen luttele seconden zweet Balaben er op los! Zijn gezicht is doorweekt van het zweet als hij halfweg het pakje zit. Thierry probeert hem te helpen door de frietjes in zijn mond te scheppen. Uiteraard niet zonder af en toe zich een hapje toe te eigenen. Balaben verteerd ehet zaakje goed want bracht nadien nog 2x zijn Only the Lonely in den "Adfandam", waarop kroegbaas Alex het zich niet kon laten om zijn "Zwiejt Caroline" te brengen. Er werd dus wat afgezweet zaterdag tussen frit en pint.
Soms doet het pijn aan de ogen
C. Melle - RFC Doggen 2-0
Proloog - Na een nieuwe desillusie in de derby waarin ons andermaal een driepunter in het slot van de wedstrijd ontglipte mochten we op visite bij Cercle Melle. Maar: we kroonden onszelf als morele winnaar van de clash der Erembodegemenaren. Spijtig genoeg zijn we al al te vaak morele winnaar geweest zonder al te veel puntengewin en dat bracht tot op de dag van vandaag de rode lantaarn met zich mee. Als morele winnaar zagen we wel een goede sfeer en zowaar wat decompressie (ookal staan we nog steeds moederziel numéro laatst). Op de dinsdagtraining tekenden amper een handvol fanionspelers present alsof de riem er nu even af mocht na een mooie prestatie in het burenduel. Op donderdag al meer volk al is de vraag misschien niet eens overdreven of dat om te trainen was of voor de 220 bitterballen die Gerarda na de training aan de man zou brengen. Enfin, geen vuiltje aan de lucht: het tij zal weldra keren!
We mochten op bezoek bij Cercle Melle. Balaben heeft nog steeds een gebarsten schouder en Daan is ook nog niet 100% fit. Bovendien viel ook Steen uit met een geblokkeerde rug. Puzzelwerk dus voor de coach. Jeroen werd diepste spits en op de bank zaten Bart Uyttersprot, Sam en de coach zelf zowaar! De eerste twintig minuten zien we vooral een sterk startende thuisploeg dat probeert via zijn vinnige rechterflank de verdediging van RFCD in verlegenheid te brengen. Onze Doggies hebben het dan vooral moeilijk om de bal langer dan anderhalve seconden in de ploeg te houden. Het leer lijkt wel 1000 graden heter dan de zon! De thuisspelers breken een nieuw landelijk record door in het aanvangskwartier bij elke bal die een Doggie niet met de voet raakt HANDS te roepen. We overleven de storm zonder al te grote kleerscheuren en herstellen min of meer het evenwicht. Een eerste kans (en ook laatste maar op dat moment wisten we dat nog niet uiteraard!) komt er via Bruno. Hij neemt de bal aardig aan en schakelt zijn belager uit op de achterlijn. Ruben staat vrij aan de zestien, maar Bruno probeert zelf iets te forceren en puntert de bal richting eerste paal waar de keeper goed opgesteld staat. Verder noteren we nog een schot van Niels dat mooi in de verste hoek tegen de touwen verdwijnt, maar buitenspel werd gesignaleed. Niels was zowaar bijna in de carré geraakt. Het is hem verder zondag niet één keer gelukt, althans toch niet in die van Melle. Bruno pakt geel voor protest en moet volgend weekend langs de kant blijven. Verder pleit ik ook nog om wat meer aandacht te besteden aan onze stilstaande fases. We creëren zo moeilijk rijpe doelkansen. Een stilstaande fase zou altijd gevaarlijk moeten zijn, maar ook daar puren we spijtig genoeg veel te weinig uit.
Het evenwicht was echter hersteld, maar vijf minuten voor tijd slikken we dan toch een doelpunt. Een ingooi voor RFCD leidt tot kinderlijk balverlies en via een simpele aanvalsactie van de Cerclemannen wordt de bal voor doel gezet waar aan de tweede paal een thuisspeler volledig vrijstaand kan binnenkoppen: 1-0. Het zal niet voor vandaag zijn spookt dan al door mijn hoofd. Geen schwung of vechterslust vandaag. Verder merk ik op dat de keepertrainer van de thuisploeg aardig wat weg heeft van Q-icoon Wim Oosterlinck. Een mens moet zich met iets bezig houden om het verslag alsnog te kunnen vullen.
Ook tijdens de tweede helft laten Doggies hun tanden niet zien. We staan slechts 1 doelpuntje in het krijt, maar we slagen er niet in de doelman van Melle maar een tikkeltje te bedreigen. Sommigen lopen er bij en kijken er naar en doen me denken aan grootmoeders schoorsteenpostuurkes. Bart C. moet ook nog eens geel pakken als een van onze postuurkes de bal dwaasweg verliest. Vijf minuten voor het einde van een wedstrijd geeft de thuisploeg de doodsteek. Onze président ad interim merkt op dat Melle met zes man op de middellijn blijft bij een hoekschop in hun voordeel. Zijn woorden waren nog niet koud of een van de weinige roodhemden in onze zestien had de bal binnen gekopt. "Ze mogen nog met 6 achteraan blijven", prevelt Bartje van de Chaplin en hij vertrekt onmiddellijk teleurgesteld richting zijn taverne dat zaterdagnacht ook tijdelijk met kelderzwembad te huur was. Een non-match eindigt op 2-0 en zwaar teleurgesteld druipen we af.
Het optimisme na de derby werd zwaar de grond ingeboord na de wanprestatie in Melle. Hoe dikwijls hebben we de ploeg al niet gefeliciteerd met de inzet en de wilskracht? Deze keer deed het pijn aan de ogen en leek het op die match tegen het andere Melle. De spoeling is bijster dun. Zonder motor (Daan) en hart (Steen) lijkt de ploeg een sputterende tractor uit 1954. De coach heeft jammer genoeg geen zeventien opties als je ziet als het al moeilijk is om 1 iemand te kiezen na de zaterdagmatch van de reserven (eveneens een zeer zwakke prestatie). Roeien met de riemen die je hebt heet dat dan, maar als er zoals in Melle niet geroeid wordt, dreig je zwaar ten onder te gaan en te verdrinken! Op die manier kunnen we Will Tura alvast boeken om op de nieuwjaarsreceptie het nummer 'Hopeloos' op te voeren.
Tot slot toch nog een positieve noot want uiteraard zijn er spelers die wel hun niveau halen of toch er alles aan proberen doen om dat niveau te bereiken. Iedereen heeft recht op een offday. Wij zitten spijtig genoeg in een fase waar we die niet al te vaak meer mogen hebben. Nog twee wedstrijden voor het einde van de heenronde. Een heenronde zonder overwinning? Hoe pijnlijk zou dat niet zijn? Al wie een Doggenhart heeft, ziet het niet graag gebeuren. De anderen moeten dan maar een beroep doen op hun eergevoel.
Epoloog –
De 220 ballen van Gerarda
hebben meer dan gesmaakt.
Ze waren dan ook
met liefde en int frietvet gemaakt.
Was het dat er hier en daar
daags nadien
opt werk nog eentje scheet,
was dat enkel en alleen
omdat ik op het einde
nog enkele verdwaalde curryworsten
in de frietketel smeet.
Kalenderwijziging in de maak?
RFC Doggen - KSK Erembodegem 1-1
Match nummer 12 van het seizoen en nog steeds is RFCD op zoek naar een eerste overwinning. We krijgen op deze zonnige novemberzondag onze buren op bezoek: DE DERBY biedt zich aan! KSK is bijna halverwege de competitie puik tweedes na het ongenaakbare Windeke en diverse bronnen melden ons telkenmale dat dit niet onverdiend is. Na de hoogjaren waarin we amper een derby verliezend afsloten, zou het dit jaar wel eens anders kunnen uitdraaien. Erembodegem was voor het eerst sinds mensenheugenis (maw voor zover Kamiel het zich kan herinneren) favoriet voor de burenstrijd. Ze moesten enkel Romero missen wegens schorsing. Onze Doggies hadden na de nieuwe sportieve opdoffer in Herdersem extra kopzorgen nadat Daan uitviel tijdens de opwarming van die match en Balaben een scheurschouder opliep. Kapitein Steppos kwam wel terug uit schorsing.
De eska'ers hadden een ludieke actie bedacht en deelden kalendertjes voor volgend seizoen uit waarbij RFC Doggen in 4e provinciale aantreedt tijdens het seizoen 2012-2013. Mijn collega-verslaggever was het brein achter deze actie en had uiteraard een loopjongen in dienst om de kalenders aan de man te brengen. Best wel grappig en goed gevonden, maar coach Cloche maakte er aardig gebruik van in de seconden voor het wedstrijdbegin. Doggies hebben sowieso al weinig nodig om gemotiveerd aan de derby te beginnen. Dit klein stukje papier werkte als een rode lap op een stier.
De massaal opkomen toeschouwers zagen de thuisploeg het best aan de wedstrijd beginnen. De tomeloze inzet en werkkracht zijn al weken onze grootste troeven en die werden ook zondag meteen op tafel gegooid. We creëren vrij snel kansen en komen bijna vroeg op voorsprong als een schot van Steen van de lijn wordt gekeerd. Iets later haalt Steen uit met een afstandsschot en moet doelman Nick alles uit de kast halen om de openingstreffer te voorkomen. "Goeie Strap Tiejn" weet de coach deze poging te smaken. De bezoekers hebben tot dan weinig van zich laten horen en nog minder laten zien. Een vroege winterslaap of een lelijk beestje 'gemakzucht' genaamd? De schoten die we noteren (zonder iets op te schrijven weliswaar) gaan tegen de netten van tennisclub Resschebeke. Wanneer de bal dan wel in ons doel verdwijnt, krijgt RFCD een eenvoudige doeltrap. Bij een verre inworp van de bezoekers echter kwam doelman Timo en ging grandioos onder de bal door. De bal werd blijkbaar door niemand meer aangeraakt en zodoende ging het leer op de kleine rechthoek voor een spelhervatting en konden de bezoekers niet juichen. Aan de overkant stapelden de foutjes zich ook op. De bezoekende goalie had zich al eens miskeken op een onschuldig schotje dat uit zijn grijparmen ontsnapte en in hoekschop belandde. Weinig later trappen Corthals en De Greve in de eigen 16 halvelings naast de bal en belandt de bal voor de linkervoet van Bruno die in de draai op doel schiet, maar naast. De vele SK-aanhangers vragen zich dan luidop af of deze 2 SK-coryfeeën zich voor wat centen hebben laten omkopen want naar eigen zeggen (van die aanhang) zijn de twee daartoe wel makkelijk te verleiden. Niels spurt zich ook nog eens naar een verloren gewaande bal. Zijn directe tegenstander kan uiteraard de tred niet volgen en ook de Ravanelli van de Gerstjens wordt simpelweg uitgekapt. Het schot van Niels met links is echter veel te zwak om de doelman van KSK te verontrusten. Balletje opzij voor Bruno was ook een optie geweest, maar zo dicht bij doel mag/moet een aanvallende speler altijd naar doel trappen op voorwaarde natuurlijk dat hij dan tegen de touwen gaat. Door het missen van de kansen liggen de bezoekers zeker nog niet tegen de touwen.Bij de rust staat de brilscore nog op het imaginaire LED-scorebord.
De bezoekende président liet zich verleiden om zijn makke troepen te gaan uitkafferen tijdens de rust. Waarschijnlijk had hij de ganse voormiddag de handpalmen warm gewreven in de hoop op een namiddagje leedvermaak, maar voorlopig kwam hij (door zijn eigen spelers) bedrogen uit. Ikzelf ging een tijdelijke fusie aan met een bevriend SK'er door samen een gokje te wagen op het 21-spel. We wonnen slechts 1 pintje en dan beginnen de onderhandelingen natuurlijk!
De tweede helft was de partij meer in evenwicht maar aanvankelijk zonder vernoemenswaardige doelkansen. Spankracht was er natuurlijk traditioneel wel. Wanneer een bezoeker aan de zijrand van de grote rechthoek uit evenwicht wordt gebracht legt de scheids de bal op de stip. Briesend klemt Sven DC de bal in de handen om als een bronstige stier klaar te staan en RFCD naar de verdoemenis te knallen. De SK-aanhang viert al feest en de volkswijsheid "'t is pas goal als em er in zit" bewijst haar waarheid als SDC de bal hard, maar vooral heel ver naast doel trapt. Hij had of wou waarschijnlijk net iets te veel te bewijzen deze namiddag. Doggen leefde dus nog op hoop want je kan al raden wat er bij de minste fout aan de overkant zou gaan gebeuren. Als Bram zich dan eens op snelheid doorzet en gewiekst de rechthoek induikt, haalt een der bezoekers Bram uit evenwicht en de spelleider legt ook nu consequent de bal op 11 meter van doel. Specialist Marginet zet zich achter de bal en trapt onnoemelijk zwak. De doelman stopt de bal, maar in de rebound kan Bruno toch de 1-0 prikken. De lijnrechter stond fervent te vlaggezwaaien maar liep dan toch naar de middenstip als de rebound binnenging. Enige logische verklaring is dat de man vlagde omdat de bezoekende keeper te snel van zijn lijn kwam en/of te snel vertrok. Bij een doelpunt vervalt dan de 'fout' om de benadeelde ploeg niet te benadelen. Snappie?
Doggen probeerde de voorsprong met hand en tand te verdedigen, maar dan zien we de bui al hangen als Timo iets te voortvarend uitkomt op een diepe bal en de bal met de arm beroert buiten zijn 'savezone'. Aan een rood karton kan hij dan niet meer ontsnappen en Nikopolidis mag voor een tweede keer dit seizoen een wedstrijd van onze fanion afsluiten. De daaropvolgende vrije trap wordt niet benut en Nico zal zich nog verweren als hij een schot uit de linkerhoek in hoekschop duwt en een hoge bal uit zijn rechthoek wegbokst. Er wordt ook nog een bal van de lijn gekopt waardoor we op dat vlak net als in de strafschoppen op 1-1 komen te staan. De spanning stijgt en de minuten tikken weg, maar de slotseconden in een wedstrijd zijn er alweer te veel aan. Steen kan volledig vrijstaand een bal uit onze 16 wegwerken maar schampt de bal uit totale vermoeidheid. Het leer lijkt in hoekschop te dwarrelen en iedereen staat stil behalve een bezoeker die de bal nog binnen houdt en voor doel brengt waar aan de eerste paal mooi overhoeks wordt binnengekopt: 1-1 domper nummer 9 ofzo van dit seizoen! De bezoekers dachten nog aanspraak te maken op de zege, maar dat zou helemaal met de haren getrokken zijn. Een billijk gelijkspel waar vooral onze Doggies ontgoocheld moeten mee zijn. Er resten ons nog drie wedstrijden in de heenronde om ons mager puntentotaal aan te dikken. Laat ons gewoon 2x winnen en het totaal is meer dan verdubbeld en we vatten de terugronde aan met nog meer het geloof dat wij die rode lantaarn niet geheel verdiend op onze schouw hebben staan.
De terugmatch voor de derby is onder voorbehoud op 1 april en samen met Vlaanderens mooiste (en dan heb ik het niet over Gerarda maar de RVV). Laat ons hopen dat dit niet de laatste derby wordt in competitieverband voor één of enkele jaren. Ik kwam vandaag zelfs tot besef dat ik er die 01/04/2012 niet bij kan zijn wegens winterpretverplichtingen. En een seizoen 2012-2013 zonder een derby? Ofschoon de ludieke kalendertjes zien de meeste supporters van de andere kant van de wegenwerken ons liefst opnieuw terug tijdens 2012-2013.
epoloog – Bart wist Marieken donderdag de moederkoek van de spelersvrouwen te noemen en onze RDM had een begenadigde dogderdag aan de toog toen hij Bette vroeg of haar hond de mazelen had. Het belooft trouwens komende dogderdag opnieuw een supertoogavond te worden. Gerarda zal namelijk bittere ballen schenken en niet eens voor nen euro tsestig! Hopelijk zingt Balaben nog eens zijn klassiekers en bij deze kan hij er misschien een klepper aan toevoegen terwijl hij met Gerarda nen trage danst: "Put your head on my shouuuulder, mor verzichtig astemblieft, beejbie!"
Hadden ze de lat maar wat hoger gelegd...
SK Herdersem - RFC Doggen 1-0
De tweede periode begint voor RFCD met een verplaatsing naar Herdersem. Onder het motto 'Het kan alleen maar beter' trekken we vol goede moed richting Koekeroel. Stijn is geschorst en tijdens de opwarming valt Daan uit waardoor Niels moet starten op de flank en Steen voor de verdediging zal spelen. Ruben komt na zijn Madrileens avontuur opnieuw terug op de flank, ookal omdat dit keer Gil de reiskoffers gepakt had richting het land van de Sint.
Na amper 30 seconden schudt de thuisploeg onze Doggies wakker als een vrij trap van De Lat op het hoofd van Heiremans wordt geschilderd. Volledig vrijstaand mist zijn kopbal echter zwaar het doelwit en gaat de bal ver naast. Het wakker schudden lijkt echt gelukt te zijn want voor de rest van de eerste helft is het vooral RFCD dat de toon aangeeft met werkvoetbal, duelkracht en een handvol kansen. Bij een aanval van onze Doggies wordt een speler neergehaald die al dan niet alleen op doel had kunnen lopen. De scheids fluit voor een overtreding, maar grijpt niet eens naar een gele kaart terwijl donkergeel mijns inziens wel te verdedigen viel. Bruno test een eerste keer de doelman die de bal over de dwarsligger duwt. Vonck zet zich sterk door op links en gooit de bal strak voor doel. Niels zet er aan de eerste paal zijn knikker tegen, maar de bal vliegt tegen de kruising. Op een vrije trap voor onze Doggies zet Vonck zich achter het leer en trapt de bal ook al op de lat. De thuisploeg moddert maar wat aan en bakt er verder weinig van. Ben werkt zich zoals de laatste weken stevig uit de naad in de spits en onze flanken proberen er snel uit te komen. Het is vooral de slag op het middenveld dat we de eerste helft winnen en van ons de betere ploe gop het veld maakt. Bij de rust staat het echter nog 0-0 in plaats van 0-2.
De thuiscoach grijpt in bij de pauze en herschikt zijn middenveld en dat lijkt de eerste tien minuten te lukken waarin de wedstrijd meer evenwicht kent. Ook Herdersem steekt nu zijn neus aan het venster (aan de goal eigenlijk). Een strakke voorzet zoeft voorbij Jan en alleman en niemand die er zijn hoofd, voet, been, amandelen kan tegen zetten. Iedereen houdt ook de adem in als de gevreesde De Lat een vrije trap mag nemen, maar zijn trap belandt recht in de grijparmen van Timo. Doggen blijft ook gevaarlijk en de beste kans is voor Brujno die alleen op de thuisgoalie mag afgaan. De bal doet intussen het betere stuitwerk op de rampzalige pelouse van Herdersem. De Herderdoelman gaat liggen en Bruno treft de heup van de keeper. Een dot van een kans die we andermaal niet kunnen omzetten in een doelpunt. Niels wordt ook nog een keer verkeerdelijk afgefloten voor buitenspel. Door afwezigheid van een der lijnrechters kunnen we hier echter de scheids maar een klein beetje iets kwalijk nemen.
Een kwartier voor tijd gebeurt dan (andermaal zelfde verhaal) wat we al bij de rust vreesden. Uit een niet eens mogelijkheid scoort de thuisploeg de openingstreffer. Karel kopt de bal weg en die valt buiten onze zestien, alwaar een thuisspeler met zijn rug naar doel bedenkt dat hij de bal nog kan raken en dit dan ook doet door hem over zijn hoofd te trappen. De bal gaat de lucht in richting doel en we zien Timo te ver voor zijn doel staan. De bal valt over Timo tegen de touwen: 0-1. Onze Doggies laten echter het hoofd niet hangen en gaan hun kans op zoek naar de gelijkmaker. In de slotfase hadden we de verdienste dat we bleven voetballen en niet zoals al een paar keer gebeurd is dat we de bal in alle zenuwachtigheid gewoon naar voor stampten. We lieten de bal gaan om deze te gepasten tijde voor doel te brengen. Ongeluk troef alweer als Ruben naar binnen snijdt met de bal en op doel knalt. De bal wijkt af en vliegt (voor de derde keer alweer) tegen de lat. Voor alle duidelijkheid bedoel ik de deklat en niet de goaltjesdief van de thuisploeg. Die sierde andermaal in 85 minuten verstoppertje om dan toch twee maal daar te zijn waar hij moet wezen, maar zijn pogingen troffen één maal de paal en de andere ging naast doel. De ref hield het voor bekeken en we hebben de zoveelste bittere pil om slikken.
Ik val in herhaling als ik zou zegge dat we nog niet te vaak hebben moeten onderdoen voor de tegenstander. Deze keer kan en mag ik zelfs meer zeggen en waren we – mijns inziens – voor 70 minuten de betere ploeg en voor de resterende tijd was de partij ongeveer in evenwicht. De puntenverdeling is dat allerminst en wij blijven met lege handen en complimentjes (eufimisme voor holle woorden) achter. De kloof met sommige concurrenten wordt groter, maar deze ploeg wordt er bewonderenswaardig niet moedeloos van. Volgend weekend volgt de derby. Geloof het of niet, maar die vangen we niet aan met de staart tussen de benen. Al is het overduidelijk dat onze buren voor het eerst sinds 1952 nog eens favoriet zijn in het onderling duel.
epoloog – Straffe Uitspraken te over afgelopen weekend. Coach Barrinho die tijdens de wedstrijd van de reserven volgende nominaties optekent voor citaat vant seizoen. Als onze linksachter roept dat dit zijn plaats niet is: "verzet u dan een paar meter dan staat ge ergens anders" of als centrale verdediger Wout de bal niet heeft in een duel: "Was het een curryworst geweest, had ge hem wel gehad!". De man blijft een vat vol creativiteit. Zeker het vermelden waard vind ik ook de uitspraak van een U10 jeugdspeler. Hij wist mij zaterdag te zeggen dat een klasgenootje hem zei dat de Sint eigenlijk zijn eigen mama was. Niet verder nadenkend kon hij echter zelf meteen een tegenargument formuleren: "Precies of mijn mama gaat bij jullie allemaal (klasgenootjes) cadeautjes brengen! Die is nie zot ze!"
Van de hemel, naar de hel, naar de zevende hemel, naar de diepste dalen van de hel
RFC Doggen - Wieze 3-3
Het wedstrijdbegin is de thuisploeg licht in het voordeel. Ben krijgt al gauw een eerste kans maar vanuit een scherpe hoek knalt hij op de doelman die goed plat gaat. Weinig later wordt ook Steen uitstekend diep gestuurd door Gil, maar vanuit de scherpe hoek werd scoren moeilijk.
De bezoekers zetten daartegenover een harde vrije trap die wordt weggebokst door Timo. Onze Doggies komen dan verdiend op voorsprog als Bruno een luchtduel aangaat in de zestein met de lange ‘L angen’ van Wieze. Beiden zijn de bal even kwijt en die valt perfect voor de voeten van Steen die het leer heerlijk richting kruising trapt.
RFCD op voorsprong en die lijkt verlammend te werken. Mooi ‘voetbal’ krijgen we niet te zien. Het is hard werken en beuken en we hale de rust met een nipte voorsprong. Nog dit: het viel op dat de scheids vaak fouten tegen Tom floot. Na een telefoontje naar TV Story kwamen we te weten dat Tom nog iets met de dochter van de man in het zwart heeft gehad in 1984. Op een dag zou de man zich wreken zo lijkt het...
De ref heeft intussen al wat schellen kaas uitgedeeld. Kwistig zwaaide hij er mee rond. Onder andere Bram, Steen en Stijn worden geboekt (en niet voor een snoepreisje naar Madrid). Gil moet vaak heel laag mee komen verdedigen om de rechterbuitenspeler van Wieze te schaduwen. Gil had al enkele trappen te verwerken gekregen en om zijn vervanging verzocht,maar moest nog enkele minuutjes doorbijten tot de vervanger op de juiste temperatuur was. Net dan wil Gil uitvoetballen maar wordt van de bal gezet. De Wiezenaar loopt de zestien in en Gil gaat in zijn jeugdig enthouiasme iets te fel door om opnieuw de bal te veroveren: penalty. Deze wordt staalhard door het midden binnen geknald: 1-1.
We leren niet uit onze fouten en dat is de grootste conclusie van 10 speeldagen. Een jonge groep die het van wilskracht en arbeid moet hebben ging het sowieso niet makkelijk hebben en ging fouten maken. Als je dan uit die fouten leert en als ploeg evolueert en progressie maakt, hoef je je er je slaap nog niet voor te laten. Jammer genoeg hervallen we in dezelfde fouten en levert dat op zijn minst meer frustratie op dan punten.
Uiteraard zijn en blijven we Doggies. Daarom zullen we aanstaande zondag opnieuw aan de bak gaan in de zoektocht naar een driepunter. Bij Herdersem zullen we wel Stijn missen die nog een tweede geel kreeg wegens protest in het slot van de partij. In het vt4-programma ‘Komen Eten’ krijgt men twee punten op kwaliteit en op sfeer. Er is echter bij mijn weten nog geen enkele kandidaat gewonnen die een fantastisch ffestje gaf terwijl hij boterhammen met salami aan zijn gasten bood. Als we nu leren uit onze fouten komt het misschien toch nog goed want aan inzet en wilskracht is er geen gebrek.
Epoloog – Waar is mijn kostuum? Het zou de titel van een dolkomisch theaterstuk kunnen zijn van het echt Antwaarps Theater. De voorbije weken, met de komst van de Sint in het vooruitzicht, was het een groot vraagteken waar de Sint vorig jaar zijn gewaad had achter gelaten. Geen van de personnages kon een positief antwoord geven op de titelvraag van het theaterstuk. Een baard en mijter is iets, maar een gouden staf van 2 meter kan men moeilijkongemerkt op zijn nachtkastje achterlaten. De Sint zou zowaar in zijn nakie donderdag onze kantine moeten betreden? Als hij de facebookpagina van ‘Ons Gerarda’ heeft gezien zal hij dat misschien nog niet zo erg vinden. Gelukkig is het kleed van de heilige man terecht en kan hij donderdag pronkend onze jeugdspelers begroeten. Tot donderdag lieve Sint!
Na amper 9 minuten merk ik op dat het nog steeds 0-0 staat. Geen blitzstart van de thuisploeg zoals verwacht werd. RFCD trachtte compact te spelen en de tegenstander op te vangen en waar mogelijk uit te breken via Ben of de flanken. Dat lukte vrij aardig en leverde een handvol hoekschoppen op. Dat toont toch aan dat we geen drie kwartier met onze kont tegen onze rechthoek gespeeld hebben. Uiteraard is de thuisploeg de beter voetballende ploeg, maar tot echt grote kansen komt het niet. Behalve eentje dan als de kleine gekleurde 'Window' (zoals ze zichzelf graag noemen) zijn neus aan het venster steekt en door de buitenspelval glipt en alleen op Timo afgaat. Deze laatste twijfelt, maar de thuisspeler wil Timo omzeilen en moet te ver uitwijken. Zijn slappe schot uit scherpe hoek wordt met gemak tegengehouden door een teruggekeerde Doggenverdediger.
Doggen dreigt via een vrije trap van Tom laag in de hoek die de keeper pareert. Ook op een hoekschop zijn we er vrij dicht bij. Jammer genoeg is het Stijn die probeert binnen te koppen en niet Karel die vlak achter hem beter geplaatst was. De bal wordt over gekopt. Doggen speelt met een groot strijdershart en houdt de thuisploeg op 0-0 bij de rust. De scheids was ons dan ook al enkele keren opgevallen. Hevig gesticulerend zette hij telkenmale zijn beslissingen kracht bij.
De tweede helft belooft moeilijker te worden. Er was al wat brandstof verbruikt en onze geelhemden moesten nu bergop spelen. Rond het uur viel dan toch de openingstreffer. Een afstandsschot van ver (logischer kan niet) ging tegen de touwen: 1-0. Als dan ook de tweede goal zeer snel volgt, weten we dat de wedstrijd gespeeld is. In een ultieme poging om het tij nog te doen keren stuur ik Kamiel op pad om op zoek te gaan naar de bedrading van de verlichting. Hij zal deze spijtig genoeg niet tijdig vinden. De 3-0 is van bijzonder knappe makelij. Een windowenaar schiet van aan de grote rechthoek gekruist zeer knap binnen.
Timo moet het veld nog verlaten waardoor Pink Nico nog mag invallen. Zijn buikspieren worden nog een keer getest als een staalhard schot recht in zijn buikstreek belandt. Later moet hij zich toch één keer gewonnen geven als hij de bal wegduwt maar gehinderd wordt door Karel. In de rebound legt een thuisspeler de eindstand vast: 4-0. Kort daarvoor had Ben zijn bedrijvigheid nog eens getoond en een prima actie opgezet. De ingevallen Jerre kon spijtig genoeg niet scoren. 3-1 had een mooier resultaat geweest dan 4-0. Maar de punten moeten natuurlijk hier niet geraapt worden. Het wordt hoog tijd om de eerste driepunter binnen te rijven. In de maand november hebben we nu 3 derby's op rij, te beginnen met een thuismatch tegen Wieze. De eerste overwinning van het seizoen: noteer 6 november 2011: 2-1 voor RFCD! Mocht ik er naast zitten, beloof ik nooit nog Bacardi Cola te drinken!
Bart Callebaut, hoogzwanger en dus constant standby voor vrouwlief was geschorst waardoor Tom een rijtje achteruit schoof en Andy opnieuw in de ploeg kwam. Op de bank zat onder meer captain Karel en terug na blessure Vonck.
Het wedstrijdbegin is vrij hectisch en de bal wordt heen en weer gestampt. Heel veel onzuivere passes langs weerszijden maken er niet echt een spektakel van. Doggen steekt een eerste keer de neus aan het venster als Niels op links naar zijn rechtervoet kapt. Zijn voorzet waait echter onzuiver te ver van doel. Aan de overkant hebben we dan al gezien dat er opnieuw een aalgladde spits bij de tegenstander loopt. De ploegen uit het 'Gentsche' hebben er blijkbaar allemaal minstens zo eentje lopen. Zou daar een fabriekske zijn die dat soort typekes van de band laat rollen? Het is in ieder geval een opmerkelijke vaststelling. In tegenstelling tot de vinnige speler van vorig weekend kon deze snellerd wel met de bal overweg en dribbelde er soms op los. Hij zou zich echter ook eens verslikken in zijn dribbels en een nakende grote kans mislopen. Een doorgebroken Heusdenspeler lijkt ook op weg naar Timo, maar speelt de bal te ver van de voet waarop Timo gepast (nen euro zestig) in de voeten duikt.
Doggen krijt ook uitstekende kansen. Steen mikt vanuit een scherpe hoek keihard op de binnenkant van de paal. Bruno draait zich knap vrij rond zijn man en mag van aan de kleine rechthoek aanleggen. Bruno is wel wat uit balans en puntert keihard recht op de keeper. Alweer zit het niet mee! Linksachter Bart moet intussen het strijdtoneel verlaten met liestroubles. Karel komt zijn plaats innemen. Tijdens de eerste helft wordt er niet gescoord en geven we u enkel nog een kans van onze geelhemden mee. Niels mankt na een contact en wanneer zijn tegenstander de bal dwaasweg in zijn voeten passt, versnelt lightning Niels alsof er helemaal niks aan de hand is. Pijlsnel stormt hij richting doel, maar ook hij tikt de bal net te ver voor zich uit waardoor hij de kans mankeert om nadien opnieuw te manken. Later horen we dat Niels een gipsverband om de voet krijgt.
De tweede helft spelen we naar onze geliefkoosde kant. We zien een open wedstrijd met kansen tot grote kansen aan beide kanten. Een vrije trap van Bruno wordt door de Heusdengoalie gelost, maar niemand is er als de kippen bij. De bezoekers trachten op hun beurt snel uit te breken en missen een unieke kans. Voor een quasi leeg doel besluit de bezoeker echter pal op Timo. Een evenwichtige match op bijna alle vlakken. Ook op penaltyfases want aan weerszijden was er een lichte strafschopfout die niet gefloten werd. Een consequente ref, ze bestaan dan toch nog! De scheids floot een prima partij met klein minpuntje dat hij wel heel erg zijn best deed om geen enkele gele kaart te hoeven trekken (waarin hij uiteindelijk toch niet geslaagd is dacht ik).
Drie minuten voor tijd komt er nog een unieke mogelijkheid voor RFCD om de eerste zege van de competitie te boeken. Op een hoekschop van Heusden breekt Niels supersnel uit en zijn belager kan niet volgen. Onze doggies stormen met een man meer richting rechthoek van de tegenstander. Vonck en Jeroen lopen prima mee met Niels en Bruno blijft achter de bal aan de grote rechthoek zodat Niels maar uit te kiezen heeft waar hij de bal moet leggen. De beste oplossing was uiteraard de bal opzij schuiven zodat deze enkel nog in de lege doelmond moest gedropt worden, maar andermaal is er een baltoets te veel waardoor de bal te ver van de voet rolt en de keeper van de bezoekers kan intercepteren. Weg unieke kans en een scoreloze draw in een match die evengoed kon eindigen op 3-0, als op 0-3 als op 3-3. De puntendeling lijkt dan terecht, maar het schiet zo weinig op meneer.
Scoren lijkt de moeilijkste opdracht voor onze Doggies. Schietoefeningen lijken de enige remedie. Nochtans hebben we twee militairen en een flik in onze rangen, maar dat blijkt nog niet genoeg (ookal omdat geen van de drie in de basiself stond). Jammer dat de verplcihte legerdienst reeds lange tijd werd afgeschaft.
Volgend weekend spelen we op ZATERDAG tegen de leider in onze reeks. Leider tegen lijder in een partij waar er zogezegd niets kan verloren worden en waarin Windeke de wenkende eerste periodetitel zal willen afdwingen.
Moortsele - RFC Doggen 4-0
Na een kwartiertje over een weer waarbij vooral de snelle linkerspits van de thuisploeg opvalt nemen onze Doggies het heft in handen. Ze hebben licht veldoverwicht wat niet altijd resulteerde in kansen. Het akkerveldje verhinderde daarenboven goed voetbal en af en toe zagen we daardoor slecht gerichte voorzetten, passes of schoten op doel. Ben kon zich een eerste keer doorzetten op links, maar vlamde de stuiterende bal ver naast. Aan de overkant kopt een thuisspeler aan de tweede paal over en redt Timo met de voeten op een schot uit een schuine hoek. Aan de overzijde trapt Tom een vrije trap naar de bovenhoek, maar er zit te weinig kracht achter de bal om de doelman te verschalken. Bart C. krijgt terecht een gele kaart na een tackle langs de linkerflank waarbij hij net te laat komt. Doggen speelt dus meer op de helft van de tegenstander dan omgekeerd en dat zien we graag. De tomeloze inzet bezorgt ons een niet te missen kans twee minuten voor rust. Ben zet zich met veel inzet door op rechts, gooit de bal voor doel waar Niels in de kleine rechthoek de bal maar binnen te koppen heeft in een lege doelmond (de keeper stond nog aan de eerste paal), maar Niels schampt zijn kopbal waardoor deze voorlangs gaat! Ongelofeloos!
Op de koop toe stuurt de jonge scheids, laten we hem voor het gemak Filiberke noemen, Bart C. met een tweede geel van het veld omdat Bart een opmerking zou gemaakt hebben na een scheidsrechterlijke beslissing. Of er nu een opmerking was of niet, het broekventje toonde weinig tact en toonde aan dat hij een voetbalmatch niet aanvoelt. Zonder aarzelen ging hij ook meteen naar de achterzak waaruit blijkt dat hij weldegelijk wist dat dit een uitsluiting was. Filiberke wou waarschijnlijk tonen dat hij de baas is op het veld. Bart verliet gefrustreerd het veld. De jonge scheids had de partij daarvoor ook al niet in de hand. Hij was weinig consequent en na 90 minuten zou hij in totaal een 8-tal gele kartons hebben uitgedeeld, meer uit onmacht dan uit terechte beslissingen.
Doggen vangt de tweede helft aan met een mannetje minder, maar in tegenstelling tot onze vrees tijdens de rust zijn we zelfs dan nog de betere ploeg. Moortsele blijft het betere knalwerk naar voren uitvoeren en 10 Doggies geven zich met volle overgave en vechten voor elke morzel grond. Een voorzet schot van Bruno belandt onderkant deklat en stuit weer in het veld. Stijn kan de bal net niet binnen koppen en in de herneming wacht Niels iets te lang en schiet op een thuisspeler. Ietwat later is de ingevallen Ruben op rechts zijn man te slim af en zet voor. Ook zijn bal raakt de onderkant van de lat. We beginnen stilaan te denken dat enkel een pelgrimstocht naar Affligem ofzo nog het tij kan keren.
Tot een inworp rond de 70e minuut tot aan de 1e paal wordt gegooid en een thuisspeler van dichtbij WEL binnenkopt. We geven opnieuw een gemakkelijk doelpunt weg want er werd al minstens 4x zo ver ingegooid dus we waren op de hoogte. Toch mocht er vrij gekopt worden zo dicht bij doel: 1-0.
Onze geelhemden laten het hoofd niet hangen en proberen de scheve situatie recht te zetten. Niels mist nog een kopbalkans (stukken moeilijker dan die voor rust maar toch) en begaat waarschijnlijk geïrriteerd weinig later een domme fout voor onze 16. De bal wordt opzij gelegd en mooi binnen geknald: 2-0 voor de ploeg die het echt totaal niet verdient. Een mokerslag voor onze strijdende spelers en het wordt nog 4-0 door onder andere een (terechte) strafschop in de slotminuten.
Frustratie is het enige wat overblijft in een gemiste kans op de eerste driepunter. Maar we scoren o zo moeilijk meneer. Buiten de wedstrijd van vorig weekend (zonder verslag mijn excuses) en eerste half uur op Oordegem hebben we nog geen enkele keer echt moeten onderdoen voor onze tegenstander. Toch staan we moederziel alleen in de kelder van het klassement. De kloof is alleen maar groter geworden, maar het geloof hopelijk ook! Als het eens mag meezitten, halen we hier en daar wel een zege, liefst zo snel mogelijk!
Onze inventiviteit had ons amper een mooi zitplaatsje opgeleverd of de bal hangt al tegen de touwen. Na amper één speelminuut wordt de bal vanop de rechterflank van Moorsel gekruist richting grote rechthoek. Timo vraagt Bram om de bal terug te koppen, maar Bram beslist echter de bal te ontzetten, maar doet dit niet goed. Het leer komt in de voeten van Diaz die verschroeiend uithaalt en via de onderkant van de lat de bal tegen de touwen poeiert: 1-0.
Amper bekomen van de vroege opdoffer zien we Bart U. de bal achteruit inspelen, recht in de voeten van Diaz. Hij mag alleen op Timo af en we zien de dubbele achterstand al voor ogen. Diaz wil het echter veel te mooi doen en verslikt zich in zijn voetenwerk. De actie is echter nog niet afgelopen en op de daaropvolgende voorzet belandt de bal knullig in doel over Timo via onder andere Bram die een heel ongelukkig wedstrijdbegin kent.
Bij de Schroevers hebben we dan al twee ex-Doggies gespot. Staelens achteraan en 'Torenkens' in de punt. Onze Kapitein Steppos heeft echter alle luchtduels met Michken gewonnen waardoor er nihil gevaar uitging van de boomlange ex-Doggie. Met de rust stonden we 2-0 in het krijt en enige hoop op puntenwinst was ver weg. Met het begin van de tweede helft wou ex-Doggie Staelens ons een hart onder de riem steken door "Komaan Doggen…euhm (stilte) Skroevers" te roepen. Sorry Koen, onze reporter ontgaat niets dat zou je nochtans moeten weten.
En de aanmoediging van Koen heeft geholpen. In minder dan tien minuten tijd stonden de bordjes in evenwicht. Steen lepelde de bal knap over de thusdefensie en Bruno ging aan de haal met het leer en legde de bal in het mandje: 1-2. Op een hoekschop weinig later 'kablinkelt' Daan de bal met zijn linker hoog in doel: 2-2 en een schijnbaar uitzichtloze situatie op een tiental minuten rechtgezet. De thuisploeg is van slag en Doggen ruikt bloed. Plots zien we spelers WEL die extra inspanning doen om in balbezit te komen of vrij te lopen. Mooi om zien maar waarom kan dit niet vanaf de eerste minuut of na een vroege opdoffer? Het zit hem duidelijk tussen de oren.
Net als we denken dat we de Schroevers in onze greep hebben, lopen we tegen een betonnen muur. Diaz krijgt de bal ingespeeld zo'n paar meter buiten onze zestiuen. Geen directe bewaking in de buurt zodat de gevaarlijke speler zich moeiteloos met het gezicht richting doel kan draaien en rustig kan bepalen waar de voorzet te trappen. Knap buitenkantvoetje gooit hij hem richting verste staak waar de bal al even mooi overhoeks wordt binnen gekopt. Als je ruimte laat aan de meest creatieve speler op het veld vraag je om in problemen te komen: 3-2. Desalniettemin laten we de hoofdjes niet hangen en worden we daarvoor beloond als Steen op rechts (want Gil was in de ploeg gekomen en Steen was dus van flank gewisseld) door mag gaan en de gelijkmaker netten: 3-3.
In de allerlaatste seconden van de wedstrijd bonken we opnieuw met het voorhoofd tegen een betonnen met staalplaten gepantserde muur als de Schroevers de 4-3 maken na een voorzet op links richting eerste paal. De thuisspeler komt gepast inlopen en schenkt zijn ploeg 3 punten. Andermaal een goedkope 'last minute' die ons hoofdpijn bezorgt. Volgend weekend is het, willens nillens, van moetens! Laat je inspireren door Doggenkermis!
Epoloog – Een 'trigger' is een manier om iemand te prikkelen of aan te zetten tot. We zijn blij u te melden dat de trigger voor Bruno op training afgelopen week gevonden werd. In een onschuldig spelletje 'tikkertje' zagen we het kind in Bruno loskomen en zich volledig geven om niet getikt te worden! Ik vermoed dat ons trainersduo dit ook opgevallen is en ik vrees dat er waarschijnlijk nu wekelijks dat soort spelletjes op het programma komen te staan. Programma voor de eerst volgende weken: 'tikkertje op hoog', '1-2-3 pellepatat', 'wolfke waduur ist?' en 'schipper mag ik overvaren?'
De eerste helft is de thuisploeg het gevaarlijkst en telt het in totaal toch twee uitstekende gelegenheden. Telkenmale wordt er belabberd afgewerkt en wordt het leer recht op onze doelman geschoten. RFCD probeert snel uit te breken en lukt daar iets te weinig in. We noteren een schot van Jeroen na een mooie dubbele kapbeweging. Het schot gaat jammer genoeg voorlangs. Voorts viel het op dat de nauwkeurigheid bij die uitbraken soms te wensen overliet. Als voorbeeld hiervoor een aanval van onze Doggies die de bal buiten de zestien goed rondspelen. De bal komt bij Vonck terecht en ziet Bruno vrijstaan aan de zestien in het midden van het doel. De perfecte aflegger voor een schot op doel is in de maak, maar het buitenkantje van Vonck speelt slordig in. Bruno moet de bal controleren alvorens te shotten en dat lukt ook al niet aardig waardoor de ruimte intussen was weggenomen door Schelde. In de tweede helft minstens nog twee zo'n fases waarbij de bal niet goed wordt ingespeeld en een mogelijkheid niet wordt omgezet tot een effectieve kans. Tom speelde onjuist in waardoor Niels richting cornervlag moest spurten om het leer binnen te houden in plaats van zijn rush op doel in te zetten. Steen moest veel te ver terugzakken en heeft niet zijn beste dag qua fysieke paraatheid. Mogelijks speelt het nazomerzonnetje hem (en niet alleen hem) parten.
Bij de rust werden er nog geen doelpunten gemaakt en we konden richitng kantine trekken om te zien hoe Markske Kevindish wereldkampioen wielrennen werd. De tweede helft spelen we bergaf en richting zonnepanelen van de goede achterbuur van het terrein van Schelde. Als Stijn die maar niet in het vizier krijgt. Hij zou de energiefactuur nog doen oplopen!
Ook de tweede helft blijft het opletten voor het gevaar van de thuisploeg. Onze linkerflank wordt meermaals beproefd, maar Bart Uyttersprot, vorig weekend nog in Paris, speelt een prima partij. Doelman Timo houdt ons nog tot twee keer toe recht met het betere voetenwerk. Je zou haast gaan denken dat hij die keeperhandschoenen enkel aantrekt om geen koude handen te krijgen, maar gezien de zomerse temperaturen kan dat niet de uitleg zijn. Niels was intussen Bruno centraal voorin komen vervangen. De scoreloze stand bleef op het bord en we zagen gezien de wedstrijdomstandigheden een punt als een halve zege dus hoopten we dat de ref ons snel zou verlossen van de Scheldenaren. Maar bij een doeltrap voor RFCD ging het fout. Na enkele prima reddingen wil Timo bij zijn doeltrap de vrijstaande rechtsachter Bram aanspelen. De bal is echter niet zuiver en Bram moet zich reppen. De thuisspeler is echter nipt eerst op de bal en Bram is bijgevolg makkelijk in de wind gezet. We zien het onheil al boven Serskamp hangen, maar Bart Callebaut voorkomt met een gepaste sliding de openingstreffer. Op de daarop volgende hoekschop is het jammer genoeg wel raak 1-0 en RFCD tegen de mat.
Onze Doggies zijn niet meer bij machte om er nog een slotoffensief uit te persen en sommigen waren reeds al een tijdje diep in de energietank aan het puren. Net als vorig weekend krijgen we dan nog een doelpuntje tegen in de slotminuut. Een voorzet vanop links gaat over onze verdediger heen en in de rug (hij zat niet letterlijk in de rug uiteraard) kopt een thuisspeler de bal tegen de netten: 0-2. De volgende twee wedstrijden (Moorsel en T. Melle) zijn nu al belangrijk voor de moraal, de sfeer en uiteraard het klassement. We hopen met zijn allen dat Doggenkermis binnen twee weken kan gevierd worden zoals het hoort, met een handvol punten op zak (minstens 5 op 6 zou RDM zeggen)!
Epoloog – We kenden een vruchtbaar weekend voor onze epoloog. Rrrronny De Meuterrr sprak zaterdagavond over de prima partij van onze tweede equipe en vond de mooie acties het vernoemen waard. Ronny bewierookte vooral de beweging "achter het scheenbeen". Oud-speler Mattenazzi had dan weer zijn bedenkingen bij een 3-5-1 spelsysteem. Ik denk dat iedereen daar wel bedenkingen bij heeft. Die vrijdagavondmatch had trouwens wel iets. Getipt door een alcoholcontrole mochten toch een aantal (vrouwen van) Doggies 'int zakske blazen', maar met een sleutelhanger als geschenk. In lokaal De Ring moestne we dan nog stillekes zijn omdat de dartscompetitie nog aan de gang was. Ben liet het niet aan zijn hart komen en had dan meer een verzoeknummer van Ann Christie: DE ROOS.
Na twee puntendelingen kwam op de derde speeldag Edeboys op bezoek bij RFCD. De bezoekers brachten itt Bottelare wel wat volk mee. Ze waren zowaar met de bus gekomen en maakten kennis met de fantastische straatwerken in Resschebeke. Volgens sommigen zijn deze werken in opdracht van een nakend bod om de rally Parijs-Dakar naar Erembodegem te krijgen. Als de Ronde VV naar Oudenaarde kan, moet Erembodegem toch in staat zijn om een etappe van de rally van Dakar te organiseren?
Van Parijs-Dakar naar de voorbeschouwing is een kleine stap. Al was het maar omdat we kunnen melden dat linksachter Bart Uyttersprot er niet bij kon zijn omdat hij…in Parijs vertoeft. Onderhandelingen voor de beruchte rally of een snoepreisje, dat was ons bij het ter perse gaan nog niet duidelijk. Andy was ook nog onbeschikbaar, maar Daan werd wel centraal gerecupereerd. Niels mocht na zijn schorsingsdag ook opnieuw zijn flank afhaspelen. We vreesden een sterke tegenstander die toch bij de titelfavorieten behoort (van horen zeggen), maar tijdens het openingskwartier valt ons dat niet echt op. In tegenstelling tot vorige week worden we niet weggedrukt. We hebben zelfs de betere kansen als al na twee minuten Niels wordt diep gestuurd. Hij duikt de grote rechthoek in en verkiest een voorzet ipv een schot op doel. Jammer want Ben was al voorbij de bal gelopen.
We noteren ook nog een verwoestend schot van Tom dat afgeblokt wordt in corner. De bezoekers hanteren een snelle omschakeling om verwarring te zaaien en gaten te trekken in de defensie van onze Doggies. Voorlopig zonder al te veel gevaar en opgelucht als we zijn overleven we met gemak en evenwicht in de partij het openingskwartier. Na twintig minuten wordt andermaal snel diepgang gezocht door Edeboys. De rechterflank zet het op een lopen en geeft Tom het nakijken, schuift de bal voor doel waar aan de eerste paal een Edeboy de bal in het mandje legt. Daan kon de achterstand opgelopen tijdens de eerste meter niet meer verkleinen en kwam bijgevolg te laat. De dekking was – misschien wel door de snelle prik – niet zoals het hoort: 0-1. Nog geen 60 tellen later was het al 0-2 als een schot vanop rechts overhoeks in doel belandt. Deze bal leek ons te stoppen, maar de bezoeker mocht ook al te makkelijk aanleggen. Bon, van een koude douche gesproken. Gone in 60 seconds was een leuke film, maar deze 60 seconden zorgden voor een ferme deuk in de 'moral'. De bezoekers zagen nog een kopbal net naast de verkeerde kant van de paal zeilen en Niels kreeg een geel karton voor al te opzichtig handsspel als hij merkt dat hij de bal niet met het hoofd kan raken.
Ondanks geen onaardig begin viel het gesakker op bepaalde spelers. Het leken eerder schaapkes ipv Doggies zoals er werd gemekkerd. De uitstekende mentaliteit van vorige week was soms ver zoek. Met de rust twee rozen in het krijt, het kalf (om in de dierenwereld te blijven) leek ons verdronken, maar verkoop het vel van de beer niet voor het geschoten is… Zo hadden onze bezoekers de week voordien ook al een dubbele voorsprong uit handen gegeven.
De tweede helft kantelt de partij zowaar. Onze Doggies winnen bijna elk duel in het openingskwartier. Het vuur, dat kapitein Stijn graag ziet, kwam er in en de vlam was in de pijp. RFCD begon aan te dringen, op zoek naar de aansluitingstreffer. Ben kreeg een enorme kopkans, maar scheerde de bal met de nek en zag zo een unieke mogelijkheid veloren gaan. Ietwat later wordt Bruno aangespeeld in de 16 en op zijn lepe, ons gekende manier lokt hij de fout uit bij de verdediger die zijn been uitsteekt: strafschop uiteraard. Bruno zet zich zelf achter het leer en zoals zo vaak mist hij zijn elfmeter niet: 1-2: puntengewin lijkt opnieuw mogelijk. De bezoekende coach en talrijke Edeboysupporters worden er zowaar nerveus van.
Ben krijgt dan opnieuw een prima kopkans, maar raakt de bal deze keer met de schouder in plaats van het hoofd. Weg kans! Balaben is duidelijk niet de sterkste als het neerkomt op Koppen. Er bestaat nochtans een VRT-programma hierover. We bezorgen hem deze week nog een DVD vol met afleveringen van de reportagereeks Koppen in de hoop dat zijn volgende kopbalkans wel binnen gaat! Steen zet zich goed door en gaat voorbij de doelman maar moet veel te ver uitwijken om zelf te kunnen scoren. De kans gaat verloren. De bezoekers proberen intussen via snelle omschakeling en diepgang voor gevaar te zorgen, maar deze wordt heel vaak vrij vroeg ontmanteld. Met nog tien minuten op de klok gaat kapiStijn vooraan postvatten om oorlogske te spelen. Matthias was intussen Vonck komen vervangen. Op een tegenprik van de bezoekers moet Matthias in de achtervolging. Net buiten de rand van de 16 zet hij zijn tackle in op de speler en haalt hem onderuit: vrije trap vanop rechts net buiten de backlijn dus. Vooraan blijven 4 doggies staan en de bezoekers kiezen eieren voor hun geld en er gaat slechts 4 man mee voor doel. Toch vindt de voorzet een vrijstaande man aan de tweede paal. Bram keek er enkel naar ipv het scoren te beletten en het stond 1-3 Only you en de boeken toe! Van een slotoffensief was dus geen sprake meer. 2 op 9 is niets om over op te scheppen. Toch stellen we vast dat we tegen de zogenaamde sterkere ploegen uit de reeks mogelijkheden creëren en er absoluut puntengewin inzit. Zo zullen we zondag ook Schelde moeten bekampen. Ze hebben hun start compleet gemist en zullen ook gebrand zijn op sportieve revanche. RFCD zal karakter en inzet moeten tonen en als het even kan de doeltreffendheid wat opkrikken. Op hoop van zege!
Epoloog – Een goede ploeggeest zorgt voor resultaten. Met deze zinsnede begon een groot aantal spelers van ons tweede elftal aan het kantinebezoek na de donderdagtraining. Europaleague voetbal zorgde voor een aangenaam inpilsmoment van anderhalf uur waarna het tempo werd opgedreven. Er werd een ambiceedeeke opgelegd en de volumeknop naar rechts gedraaid. Kwatongen zouden spreken van een zatte bedoening, maar laat teamspirit dan maar een synoniem zijn. Er werd zelfs aan 'Marie-Louise'gedaan en de bekers (uit ver vervlogen historische prestaties) op de toog deden plots dienst als drinkbeker. Omdat RFCD niet over dienstencheques en de daarbij passende Poolse kuisvrouw beschikt, had ik niet graag de hoeveelheid stof in de bekers aanschouwd (laat staan ingeslikt), maar de 'zatte meute' (ook zatte meuter was trouwens van de partij) dronk lustig uit de 'drinkbekers' en moest het 's anderendaags op de pot bekopen. Dat moet (s)tof geweest zijn! Enfin een bende dronkaards bij elkaar, maar wel met 3 overwinningen op evenveel competitiewedstrijden!
Na de openingswedstrijd vorig weekend en het eerste punt van het nieuwe seizoen moest RFCD zondag op bezoek bij Oordegem. Een sterke ploeg die op de 1e speeldag ook een punt wist te behalen bij een sterk Schelde. De mannen van Coach Cloche waren dus gewaarschuwd dat deze tegenstander van een ander kaliber zou zijn dan BottelarE. Niels zat een schorsingsdag uit na twee domme gele kaarten vorig weekend. Zijn plaats werd ingenomen door Jeroen. Voor de wedstrijd al heel wat onheil voor onze geelhemden. RFCD verloor anderhalve long op het middenveld met de blessure van Daan. Hij had last van de rug. Toen ook Andy uitviel bij de opwarming was de centrale as volledig geamputeerd en moesten de veldheren van RFCD puzzelen. Tom en Balaben, die beiden de dag voordien aantraden met het tweede elftal moesten van bij aanvang van de match de wei in. Met Matthias en Gil zaten er bijgevolg ook slechts twee speelklare veldspelers op de bank.
De eerste 25 minuten laat de thuisploeg zijn sterkte zien. Snelle en harde balwissels, heel wat diepgang op de flanken en een nummer 6 centraal die wel heel veel ruimte kreeg. De thuisploeg trachtte zijn wil op de leggen en werd daarin vooral belet door het eigen terrein dat nu al - op de tweede speeldag en met zin voor enige overdrijving – lijkt alsof 11 september zich hier heeft afgespeeld. In elk geval moest RFCD terugplooien en constant op zijn hoede zijn voor de aanvalsdrift van de thuisploeg. Het leek ons geen vraag of we wel een doelpunt zouden incasseren, maar veeleer wanneer zouden onze Doggies het begeven. Na een klein halfuur kwam Oordegem op voorsprong. De bal werd vanop rechts hard voor doel gezwiept voorbij de tweede paal. Daar werd het leer teruggelegd en de spits van Oordegem kon van dichtbij niet meer missen en schoot hoog in doel: 1-0. We vroegen ons terecht af of die harde voorzet van op rechts niet achter de doellijn verdween alvorens teruggelegd te worden. Onze goalie Timo beweerde in elk geval dat dat het geval was. Te rade gaan bij de lijnrechtster hielp niet want zij wees naar de scheids tussen de lijnen en mompelde dat hij het voor het zeggen had. Nu meen ik te denken dat een bal beoordelen of hij al dan niet achter de achterlijn is toch wel een van de taken van de lijnrechter (of in dit geval lijnrechtster is), maar mevrouwtje theelepel stond zo'n twee meter van de achterlijn verwijderd en kon het bijgevolg niet echt goed zien denken we dan. Ach ja iedereen maakt fouten, ook de spelers van beide teams. Er werd potig gespeeld en heel wat overtredingen langs beide zijden waren op het randje van bal en man. De thuisploeg kwam er bij momenten sterk en snel uit via het betere flankenwerk, maar twee keer werd 'vergeten' de bal achteruit te schuiven naar een vrijstaande maat. In plaats daarvan kozen de flankse dribbelkonten voor eigen succes, maar in al hun ijver ging de bal niet tegen de touwen en kregen ze een terechte bolwassing van de plaatselijke rechtsachter.
Net voor rust blesseerde Bart C. zich nog. In tegenstelling tot de Bart C. van onze gemeentelijke buren is deze jongeman een frisse twintiger die geen 15 meter achter zijn defensie speelt. Een vervanging leek zich op te dringen maar met nog amper een handvol minuten te spelen vroeg onze coach aan Bart om nog even vol te houden tot aan de rust zodat de schade opgemeten kon worden. Na de pauze was duidelijk dat verderspelen er niet meer inzat voor Bart. Matthias kwam centraal in de ploeg en Tom ging een rij achteruit.
De tweede helft is de wedstrijd zowaar meer in evenwicht. De thuisploeg kon zijn wil niet meer opleggen en met slechts 1 goaltje in het krijt geloofden de Doggies nog in puntenwinst. Oordegem leek wat nerveus te worden bij de gedachte dat 1 tegenaanval kon volstaan om puntenverlies op te lopen. Ben gaf zich volledig op de rechterflank en ook Steen liep zich de ziel uit het lijf. Wanneer Ben wordt diep gestuurd, gaat hij een sprintduel aan met de verdediger tot op de achterlijn. Deze maakt gebruik van wat trekwerk om Ben in volle sprint wat af te remmen en glijdt de bal over de achterlijn: hoekschop. Ben schiet uit zijn over het algemeen rustige krammen en leest de verdediger de levieten. Zijn verbetenheid siert hem. Als op die hoekschop dan de bal voorbij de tweede paal in de voeten van Bruno belandt en deze hem richting doel schiet, verlengt Balaben het leer tegen de netten: 1-1 en een ontlading bij onze Roy OrBenson imitator.
Enerzijds een gevleide gelijkmaker, maar ook verdiend door het harde werk en de betere tweede helft van onze Doggies. Uw reporter vreest dan een tempoversnelling van de thuisploeg om orde op zaken te zetten, maar die komt er niet echt. Mentale weerbaarheid is moeilijk te trainen, maar een 'ongelofeloos' wapen. Zo won het 2e elftal van RFCD op zaterdag met 4-5 nadat het bij de rust 4-1 achter stond. Doggen hield strijdend stand, onder meer door een beresterke rechtsachter Bram VDB en had 'voor hetzelfde geld' zoals de volkswijsheid dan luidt zelfs nog drie punten kunnen meegraaien wanneer bruno vanuit een scherpe hoek op de thuisdoelman schiet en Steen van aan de elfmeter met zijn mindere linker de bal compleet verkeerd raakt. Een overwinning had wel heel gevleid geweest, een hold up pur sang!
Onze Doggies vierden het punt als een overwinning gezien de sterke tegenstander, die weliswaar wat 'talloorstelde' tijdens het tweede bedrijf. Volgend weekend wacht ons met Edeboys opnieuw een team van het zware kaliber. Karakter, inzet en mentale weerbaarheid zijn belangrijke ingrediënten van het succes tussen de krijtlijnen. We leven op hoop!
epoloog – Na de wedstrijd bij het verlaten van de bezoekende kantine zien we Steen en Bram wel heel dicht bij elkaar 'geparkeerd' staan. Bram, die sterk geacteerd had tijdens de match door bijna altijd gepast voor zijn man op te duiken, dacht waarschijnlijk het zelfde te doen met zijn kleine bolide. Spijtig genoeg is Steen daar niet mee gediend waardoor het tot een aanrijding komt en de rechterflank van onze linkerflank Steen gedeukt is. Ik meen mij te herinneren dat dit niet de eerste aanrijding is van Doggies onderling bij het verlaten van een parking. Zouden andere clubs daar ook last van hebben?
Na een inloopperiode, ook wel voorbereiding genoemd, mocht coach Cloche afgelopen zondag zijn vuurdoop beleven in de competitie tegen Bottelare. Onze tegenstander was ons een nobele onbekende en mij was enkel bekend dat ze in hun voorbereiding ook niet meteen de zeges aan elkaar rijgden. Starten met drie punten leek ons dus een mooie start en prima motivator om de eerste seizoensmaand in te zetten.
Ik zou nu ook alle nieuwkomers van FCD uitvoerig kunnen gaan beschrijven, maar dan zijn we even bezig. Sta mij toe dit in de loop van de komende weken met mondjesmaat te doen in onze wekelijkse wedstrijdverslagen. Verder herhaal ik, net als vorig seizoen, dat dit verslag louter SUBJECTIEF is en soms wat bij de haren getrokken. Voor- en (nieuwe) tegenstanders mogen altijd hun beklag doen door een briefje te deponneren in onze geel-blauwe ideeënbus in de kantine.
Verder rest mij enkel nog te vertellen dat de matchbal geschonken werd door onze oudvoorzitter Hans De Meyer alias HABO bvba en dan kan de bal aan het rollen gaan. Het wedstrijdbegin is allesbehalve denderend en geen van beide teams had een vroeg offensief in gedachten. Daarenboven werd het spel vertraagd door buitenspelgevallen en fouten. De ref trok al snel geel voor de bezoekende kapitein na een trekfout op Steen. Een ervaren speler dat zie je meteen wist onze président ad interim te zeggen. Op een vrije trap uitgelokt door Bruno gingen Bruno en Andy achter de bal staan. Bruno trapte de eerste keer net onder de lat, maar de bal werd in hoekschop getikt. De vrije trap moest echter worden overgedaan omdat die ervaren kapitein toch wel heel snel uit de muur liep. Bruno liep weg van het leer dat opnieuw op dezelfde plek lag en Andy krulde hem mooi binnen in de andere hoek: 1-0! Net als de dag voordien bij het tweede elftal wordt de openingstreffer daarmee door een ervaren pion met fluwelen baltoets tegen de netten gejaagd. Het zou een wederzijdse traktatie opleveren.
Spijtig genoeg konden de Royal Doggies (heeft iets weg van nieuw keurmerk van Pedigree Pal) niet lang profiteren van de voorsprong. Amper vijf minuten later hing de 1-1 tegen de touwen. Een voorzet voorbij doel werd door Bart Uyttersprot ongelukkig voor eigen doel gekopt. De bezoekende speler maakte dankbaar gebruik van de mooie assist om de gelijkmaker in volley binnen te knallen: domper op de feestvreugde, maar vooralsnog geen vuiltje aan de lucht.
De sterkte van de bezoekers lag hem bij de diepe blonde spits die goed zijn lange lichaam gebruikte en sterk was met de rug naar doel, maar ook gepast diepgang zocht. Hij kreeg echter ook een geel karton onder de neus geduwd voor wat driest in te gaan bij een tackle op zo'n 80 meter van zijn doel. Aanvallers zijn de eerste verdedigers wordt wel gezegd in het moderne voetbal, maar dat maakt van hen nog geen clevere verdediger. Het gebeurt wel vaker dat een aanvaller in al zijn ijver een kaart pakt. Bij FCD liep Niels ook tegen de gele lamp nadat hij na het buitenspelsignaal nog naar doel schoot. Net daarvoor deed een van de bezoekers net hetzelfde, maar kreeg GEEN kaart!? Hij getuigde dat hij het fluitsignaal niet hoorde. Dit had hij slim afgekeken van de pro's die tijdens het WK in het Zuiden van Afrika handig misbruik maakten van het kabaal van de Vuvuzela's om de ref wijs t emaken dat ze het fluitsignaal niet hoorden. Nu kan je veel zeggen van Bartje Chaplin en Guido G. maar evenveel kabaal maken dan een stadion vol vuvuzela's is zelfs deze 2 diehardfans van Doggen niet weggelegd.
De bezoekende kapitein had intussen al meer dan een handvol fouten gemaakt en vond het – ervaren als hij wss was – nodig om zo'n 60 meter van zijn doel een wat voortvarende tackle in te zetten die geen bal raakte. De ref beloonde hem voor al zijn wijsheid met een tweede geel karton en een vervroegde wandeling richting zijlijn. De lijnrechter – ookal zeer ervaren in zijn vak – maakte de speler attent op het feit dat hij achter de boarding moest plaatsnemen. "Daar ben ik oud genoeg voor om dat zelf te weten". Spijtig genoeg niet om te weten dat je niet uit de muur mag komen voor de bal vertrekt, geen drieste tackle moet doen op 60m. van je eigen doel. Enfin, een mens is nooit te oud om bij te leren. De buffer bij Bottelare stond dus aan de kant en daardoor mochten we onszelf als favoriet voor deze partij naar voren schuiven. Bij de rust was de stand nog steeds in evenwicht, maar met nog 45 minuten te gaan en een mannetje meer zagen we onze kansen schoon.
Bij de tweede helft zien we Bruno snelle Niels het straatje insturen. Niels haalt zijn topsnelheid niet en kan de bal niet goed meepakken. Toch kan hij vanuit een vrij scherpe hoek op doel knallen, maar de bal zeilt in het zijnet. Intussen zien we Daan beresterk opereren in het middenveld en heel wat ballen recupereren. Het veldoverwicht had op een of ander moment voor een voorsprong moeten zorgen, maar wat gevreesd werd werd ook harde realiteit. Niels was tot vijfmaal toe gewaarschuwd om op te letten voor een tweede lichtgeel karton ter compensatie. als hij dan na een goed kwartier opspringt bij een inworp van Bottelare krijgt hij een flauwe tweede geel. Volgens de regels van het spel is dit inderdaad niet toegelaten, maar het rook tot enorm naar compensatie. De ref maakte er wat zijn handelsmerk van en dat langs beide kanten. Liever compensatie dan consequentie, dan denk je als scheids teveel na mijns inziens. Elke fout afzonderlijk en objectief beoordelen. Het is denk ik enkel voor robotten weggelegd.
De bordjes in evenwicht en ook de spelers tussen de krijtlijnen. Toch komt Royal FCD op voorsprong als Andy met een puike lange bal Bruno diep stuurt. Bruno zet zijn lichaam gepast tussen verdediger en bal (eenvoudige truk om de verdediger de kans op balrecuperatie te beletten maar door weinig aanvallers echt bij machte om uit te voeren of er aan te denken) en dropt de bal in de verste hoek binnen: 2-1 met nog 15 minuten te gaan! Rik die langs de zijlijn zit te kijken met zijn enige 'Gino' van dat weekend naast de 63 pintjes, loopt zowaar op zijn teenslippers richting cornervlag om Bruno te bespringen.
Het begon intussen fel te regenen en hier en daar zag ik een Doggie onderuitschuiven in de achterlijn. Hopelijk kost ons dat straks geen dure misser. Steen werd moegestreden vervangen door Tom die Bart Uyttersprot een plaats deed opschuiven. Bart Callebaut, die voor het overige een prima match speelde, besluit dan de bal terug te tikken tot bij onze doelman, maar veels te kort. Het gevloek en gesakker is nog niet uitgesproken of de bezoekende spits bedankt voor het cadeau en schiet de bal naast doel. Als Timo dan ook nog eens een kopbal op corner uit de hoek ranselt, zien we de drie punten steeds dichter bij komen. Toch wordt er nog wat nerveus geacteerd bij de Doggies. Sommigen gingen korte passes geven op de iegen helft of te hoog gaan spelen in plaats van te denken aan het behoud van de krappe voorsprong. Op een klutsbal in de voorlaatste minuut werd het dan stil toen de 2-2 over de doellijn ging. De bal schoof door op de borst/keel van Bram en de nr. 12 van Bottelare gebruikte opnieuw zijn lichaam goed om bij de bal te komen en dit keer wel raak te treffen. Koude douche boven op de hevige regenbui en twee punten die ons door de vingers glippen.
De volgende twee wedstrijden zal de tegenstander mijns inziens toch wat sterker voor de dag komen. Puntjes rapen of sprokkelen is de boodschap!